مقایسه کمک طلبی و دلبستگی به مدرسه در دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص، بیش فعالی/کمبود توجه و عادی پایه پنجم ابتدایی شهر رشت

هدف از این تحقیق مقایسه کمک طلبی و دلبستگی به مدرسه در دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص، بیش فعالی/کمبود توجه و عادی پایه پنجم ابتدایی شهر رشت بود. روش پژوهش علی- مقایسه ای (مورد- شاهدی) بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان (دختر و پسر) دارای ناتوانی یادگیری، بیش فعالی و کمبود توجه و عادی پایه پنجم ابتدایی مشغول به تحصیلی، در مراکز اختلالات یادگیری و استثنایی (۳۱۷N=) و مدارس عادی دوره ابتدایی(۵۹۲۰N=) شهر رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. نمونه پژوهش شامل ۱۲۰ نفر بود (۴۰ نفر با ناتوانی یادگیری خاص، ۴۰ نفر با بیش فعالی و کمبود توجه و ۴۰ نفر عادی) که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه رفتارکمک طلبی (ریان و پنتریچ، ۱۹۹۷) و پرسشنامه دلبستگی به مدرسه (موتون و همکاران، ۱۹۹۳) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوا) و آزمون تعقیبی بنفرونی و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS۲۲ انجام شد. براساس یافته ها گروه دانش آموزان عادی در کمک طلبی و دلبستگی به مدرسه نمرات بالاتری در مقایسه با گروههای دیگر کسب کردند p<۰/۰۱ همچنین گروه ناتوانی یادگیری خاص در کمک طلبی نمرات بالاتری در مقایسه با گروه بیش فعالی/کمبود توجه کسب کردند p<۰/۰۵ اما در متغیر دلبستگی به مدرسه بین دو گروه ناتوانی یادگیری خاص و بیش فعالی/کمبود توجه تفاوت معناداری به دست نیامد p<۰/۰۵ نتایج به دست آمده نشان دهنده ی اهمیت توجه به این متغیرها در دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص و بیش فعالی/کمبود است

کلیدواژه ها:

کمک طلبی ، دلبستگی به مدرسه ، ناتوانی یادگیری خاص ، بیش فعالی/کمبود توجه