بازخوانی هدف تعلیم و تربیت اسلامی و آسیب پذیری آن با توجه به اقتضائات عصرکنونی

موضوع اصلی تعلیم و تربیت، انسان است. انسان در نگاه الهی منحصر در بعد جسمانی نبوده و دارای روح و روان است. در این ترکیب اصالت با بعد روحانی است که به مدد نظام تعلیم و تربیت باید به اهداف نهایی خود برسد. برای تعلیم و تربیت انسان اهداف و برنامه های مختلفی از سوی مکاتب تربیتی مبتنی بر اصول و مبانی آن مکتب ارائه شده است. تعلیم و تربیت اسلامی نیز مبتنی بر مبانی انسان شناسی خاصی است که از خصایص و ویژگی های ذاتی و تکوینی حق تعالی، جهان و انسان نشات گرفته، اهدافی برای تعلیم و تربیت معرفی نموده و تحقق آنها را دنبال می کند. برای تامین این اهداف علاوه بر تلاش ایجابی توجه به عوامل سلبی و زمینه ساز نیز مهم است. در وضعیت کنونی و در سبک زندگی جدید بسیاری از بسترهای تعلیم و تربیت تغییر کرده است. بسترها و ابزارهای جدید، توامان قابلیت حسن و سوء استفاده را دارند. سئوال این است که این بستر جدید چه تاثیری در تامین اهداف تعلیم و تربیت داشته و وصول به آن اهداف از این وضعیت چه آسیبی پذیرفته است؟ در این مقاله به شیوه توصیفی از باب نمونه به برخی مبانی و اهداف انسان شناسی تعلیم و تربیت اسلامی پرداخته و نشان داده ایم که چگونه وضعیت امروزین ما در مساله تعلیم و تربیت در برخی حوزه ها بر این اهداف تاثیر دارد و در صورت غفلت، ممکن است تعلیم و تربیت از آن آسیب بپذیرد.

کلیدواژه ها:

مبانی تعلیم و تربیت ، انسان شناسی ، اهداف تربیت دینی ، آسیب شناسی تعلیم و تربیت