افزایش عملکرد و پایداری پیل سوختی غشای تبادل پروتون با استفاده از غشاهای مبتنی بر گرافن
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 417
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCAMEM16_054
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1403
چکیده مقاله:
فناوری پیل سوختی غشای تبادل پروتون به عنوان یک سیستم انرژی پایدار، کارآمد و سازگار با محیط زیست شناخته شده است. با توجه به افزایش مصرف جهانی برای انرژی های پاک و کارآمد، بهبود عملکرد پیل های سوختی در سال های اخیر بسیار موردتوجه قرار می گیرد. این پیل ها در صنایعی مانند حمل ونقل، نیروگاهها و کشاورزی که به راهکارهای انرژی پاک و پایدار نیاز دارند، حیاتی هستند. یکی از اجزای حیاتی این فناوری، غشای تبادل پروتون است که نقشی محوری در هدایت یونی و جداسازی واکنش دهنده ها ایفا می کند. بااین حال، غشاهای فعلی هنوز با چالش هایی مانند هزینههای بالا، رسانایی پروتون کم در دماهای بالا، پایداری مکانیکی و حرارتی روبرو هستند. این مقاله پتانسیل غشاهای مبتنی بر گرافن را به عنوان مواد پیشرفته برای پیل سوختی غشای تبادل پروتون بررسی می کند و ویژگی های استثنایی آن ها مانند استحکام مکانیکی بالا، پایداری حرارتی و شیمیایی برتر و رسانایی پروتون عالی را برجسته می کند. گرافن، یک ماده دوبعدی با ساختار شبکه ای لانه زنبوری، مزایای منحصربه فردی را نسبت به مواد غشایی معمولی مانند نفیون ارائه می دهد. این مطالعه به بررسی سنتز، خصوصیات و ارزیابی عملکرد غشاهای مختلف مبتنی بر گرافن، ازجمله اکسید گرافن و غشاهای کامپوزیت می پردازد. نتایج تجربی بهبودهای قابل توجهی را در هدایت پروتون و پایداری مکانیکی در مقایسه با غشاهای سنتی نشان می دهد. هدف این بررسی با ارائه آخرین پیشرفت ها و بینش ها در مورد غشاهای تبادل پروتون مبتنی بر گرافن، کمک به پیشرفت فناوری پیل های سوختی و ترویج استفاده از راه حل های انرژی پایدار است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کامران سلیمانی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه فردوسی مشهد
محمدحسین عباسپورفرد
استاد گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه فردوسی مشهد
عباس روحانی
دانشیار گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه فردوسی مشهد
جلال برادران مطیع
استادیار گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه فردوسی مشهد