پیش بینی اعتیاد به اینترنت براساس راهبردهای تنظیم هیجان در دانش آموزان دوره دوم متوسطه

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اعتیاد به اینترنت براساس راهبردهای تنظیم هیجان در دانش آموزان دوره دوم متوسطه انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه منطقه ۲ شهر تهران در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بودند. نمونه پژوهش شامل ۱۵۰ نفر از دانش آموزان بودند که با توجه به پیشینه پژوهش های مرتبط با این حیطه و ملاک ورود به پژوهش و خروج از آن انتخاب شدند و به پرسشنامه های اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۸) و راهبردهای تنظیم هیجانی گراس و جان(۲۰۰۳) پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و نرم افزار SPSS-۲۳ استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که بین اعتیاد به اینترنت با ارزیابی مجدد هیجانی با مقدار ۰.۵۰۵- رابطه ی منفی معنادار و بین اعتیاد به اینترنت با بازداری هیجانی با مقدار ۰.۴۲۵ رابطه ی مثبت معنادار وجود دارد (۰.۰۰۱ >P). نتایج رگرسیون نشان داد که ارزیابی مجدد هیجانی و بازداری هیجانی می توانند ۳۶.۴ درصد از واریانس اعتیاد به اینترنت را تبیین کنند. با توجه به یافته های این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که با بهبودی ارزیابی مجدد هیجانی می توان از گرایش نوجوانان به سمت اعتیاد به اینترنت پیشگیری کرد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد ، ارزیابی مجدد هیجانی ، بازداری هیجانی ، نوجوانان.