تاثیر استفاده فناوری اطلاعات و ارتباطات بر رضایت از کار و مشارکت کارکنان دور کار با نقش تعدیلگر گرایش به دلبستگی (مورد مطالعه: آموزش و پرورش شهرستان بابل)

پژوهش حاضر با هدف تاثیر استفاده فناوری اطلاعات و ارتباطات بر رضایت از کار و مشارکت کارکنان دور کار با نقش تعدیلگر گرایش به دلبستگی مورد مطالعه: آموزش و پرورش شهرستان بابل انجام شده است. این پژوهش از نظر رویکرد کمی، از نظر هدف کاربردی، از نظر موقعیت میدانی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات توصیفی و از نظر نوع روش تحقیق پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان آموزش و پرورش شهرستان بابل که تعداد ۷۰۰ نفر را تشکیل می دهند. بر اساس فرمول کوکران محدود با خطای ۵ درصد، در این پژوهش تعداد نمونه را ۲۴۸ نفر در نظر گرفته که این تعداد با روش تصادفی طبقه ای انتخاب شده است. برای گردآوری داده های اولیه از روش میدانی استفاده شد و ابزار جمع آوری داده های اولیه پرسشنامه پنج گزینه ای لیکرت بوده و برای گرد آوری داده های ثانویه از روش کتابخانه ای استفاده شده است. اعتبار پرسشنامه از روش اعتبار محتوا و اعتبار صوری استفاده شده است و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه گردیده است که پایایی کل آن برابر با ۹۰/۰ می باشد. برای آزمون فرضیات پژوهش از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار Smartpls استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که استفاده فناوری اطلاعات و ارتباطات بر رضایت از کار و مشارکت کارکنان دور کار تاثیر معناداری دارد و استفاده فناوری اطلاعات و ارتباطات بر رضایت از کار و مشارکت کارکنان دور کار با نقش تعدیلگر گرایش به دلبستگی تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات و ارتباطات ، رضایت از کار ، مشارکت کارکنان دورکار ، گرایش به دلبستگی