نقد و ارزیابی مشکلات نظام آموزش و پرورش ایران

هدف این مقاله این است که به نقد و ارزیابی وضعیت موجود نظام آموزش و پرورش درکشور که تنها مولفه اصلی توسعه و پیشرفت یک کشور است بپردازیم و مشکلات موجود در نظام آموزش و پرورش بیان شده و برای هر کدوم راه حلی نیز ارائه گردیده است که بتواند برای بهتر شدن شرایط کمک کند. در این پژوهش از روش کتابخانه ای استفاده شده کتب، مقالات، وسایت های اینترنتی مرتبط با موضوع به عنوان جامعه آماری در نظر گرفته شده است. نمونه گیری به شیوه هدفمند انجام شده و بر این اساس از منابع مرتبط با موضوع تحقیق استفاده شده است. ابزار پژوهش نیز فیش برداری بوده است. روش های سنجش بیشتر به تفسیر و توصیف ختم می شود. مشکلات موجود در زمینه های حجم بالای کتب، عدم آموزش پژوهش، عدم جذابیت کلاس های درس، زمان شروع کلاس ها، پرورش توانایی های هنری و ورزشی، نخبگان، نحوه تعامل معلم، ترک تحصیل، آموزش فراگیر، انتصاب مدیران، توجه به تنوع فرهنگی، شکاف سواد دیجیتالی، آموزش مالی، تمرکززدایی و. . . مورد بررسی قرار گرفت تا در شرایط فعلی جهان که رو به پیشرفت فناورانه است و همه چیز به سمت هوشمند شدن است، ایران برای نیل به توسعه پایدار، و عقب نماندن از کشورهای پیشرفته دولتمردان و سیاستگذاران کشور باید با اصلاح نهادی دولت، امرسیاست گذاری در آموزش و پرورش را در ترجیحات دستور کاری و اولویت قرار دهند.

کلیدواژه ها:

نظام آموزشی ، آموزش و پرورش ، دولت ، توسعه ، کیفیت آموزش ، سیاست گذاری.