پهنه بندی تغییرات مکانی عنصر سرب و ارزیابی شاخص های زیست محیطی آلودگی خاک در جنوب استان تهران

آلودگی به فلزات سنگین یکی از مهم ترین انواع آلودگی در خاک است که به دلیل گسترش شهرنشینی و صنعتی شدن روبه افزایش بوده و توجه زیادی را در سراسر جهان به خود جلب کرده است. در این پژوهش، به پهنه بندی تغییرات مکانی عنصر سرب و ارزیابی شاخص های زیست محیطی آلودگی خاک در جنوب استان تهران پرداخته شد. برای این منظور، ۶۰ نمونه خاک سطحی برداشت و غلظت کل عنصر سرب اندازه گیری شد. سپس، از دو شاخص زیست محیطی شامل شاخص زمین انباشتگی (Igeo) و فاکتور آلودگی (Cƒ) برای ارزیابی پتانسیل خطرپذیری عنصر سرب استفاده شد. نقشه های توزیع مکانی سرب کل و دو شاخص زیست محیطی به روش IDW ترسیم شدند. نتایج نشان داد که سرب بیشترین غلظت را در قسمت های شمال شرقی منطقه دارد، اما مقدار آن در منطقه بالاتر از حد استاندارد ایران نیست. از نظر هر دو شاخص زیست محیطی، تمرکز بیشتر غلظت سرب در شمال شرقی منطقه بود. به طور کلی، قرارگیری منطقه در حاشیه شهر تهران و حضور اتوبان ها می تواند یکی از منابع مهم آلودگی باشد. روش IDW با توجه به اهمیت تعیین تغییرات نقطه ای آلودگی، روشی مناسب جهت پهنه بندی غلظت سرب در منطقه پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

عناصر سنگین ، شاخص زمین انباشتگی (Igeo) ، فاکتور آلودگی (Cƒ) ، IDW