اثر حفاظتی بروملین در برابر سمیت ناشی از بیس فنول آ بر هیستومورفومتری جفت موش صحرایی

مقاله پژوهشی مقدمه: سلول های تروفوبلاست جفت، به طور بالقوه در معرض خطر مواد شیمیایی تخریب کننده ی اندوکرین همچون بیس فنول آ هستند. بروملین یک ترکیبی طبیعی حاصل از آناناس است که اثرات آنتی اکسیدان و ضدالتهابی شاخصی دارد. مطالعه ی حاضر با هدف بررسی اثر حفاظتی بروملین بر تغییرات هیستومورفومتریک جفت در موش های تحت تیمار با بیس فنول آ انجام شد. روش ها: در این مطالعه ی تجربی، ۲۴ سر موش صحرایی آبستن به ۴ گروه شش سری شامل کنترل، بروملین (۱۰ میلی گرم/کیلوگرم)، بیس فنول آ (۳۰۰ میلی گرم/کیلوگرم) و بیس فنول آ + بروملین تقسیم شدند. بروملین، به صورت تزریق داخل صفاقی و بیس فنول آ به صورت خوراکی (گاواژ) در بین روزهای ۶ تا ۱۵ بارداری تجویز شدند. جهت نمونه گیری، در روز ۲۰ آبستنی، موش ها آسان کشی شده، سپس رحم خارج شد و جفت ها از رحم جدا شدند. بلافاصله بررسی های مورفومتری جفت شامل وزن، قطر و ضخامت جفت انجام گردید. بررسی های بافتی نیز پس از رنگ آمیزی عمومی و اختصاصی با استفاده از میکروسکوپ نوری انجام شد. یافته ها: بیس فنول آ، باعث کاهش معنی دار وزن، قطر و ضخامت، تعداد سلول های غول پیکر و ضخامت لایه های لابیرنت و اسپانژیوم جفت نسبت به گروه شاهد شد. همچنین، در اثر تجویز بیس فنول آ، افزایش معنی داری در تعداد سلول های گلیکوژن و ضخامت لایه ی دسیدوآ جفت مشاهده شد. با این حال، تجویز بروملین به همراه بیس فنول آ باعث بهبود پارامترهای ذکر شده گردید. نتیجه گیری: تجویز بیس فنول آ طی دوران بارداری در موش های صحرایی، باعث اثرات توکسیک در بافت جفت می گردد و تجویز بروملین به همراه آن می تواند باعث کاهش اثرات مضر بیس فنول آ در بافت جفت گردد.

کلیدواژه ها:

بروملین ، بیس فنول آ ، جفت ، موش صحرایی ، سمیت