گونه های هویتی مهاجرین افغان براساس نسبت «خود و دیگری» (مطالعه موردی: فیلم‎های برادران محمودی)

در مقاله حاضر تلاش بر این است تا با بهرهگیری از مقوله «خود و دیگری» در نشانهشناسی فرهنگی خوانشی از سه فیلم «چند متر مکعب عشق»، «شکستن همزمان بیست استخوان»و «رفتن»، محصول مشترک برادران محمودی(نوید و جمشید) صورت گیرد. تحقیقات نشان می‎دهد که بسته به میزان اهمیت خود یا دیگری چهار رویکرد مختلف، (خود و نه‎دیگری، نه خود بلکه دیگری، هم خود و هم دیگری، نه‎خود و نه‎دیگری) در نسبت «خود و دیگری» پدیدار می‎شوند که متعاقبا چهار گونه هویتی ثبات، سازگاری، پذیرش و بی‎هویتی ظاهر میشوند. این پژوهش به شکل کتابخانه ای و با تکیه بر منابع دیداری و نوشتاری انجام شده و به روش توصیفی- تحلیلی نگارش شده است. پرسش اصلی این پژوهش این است که افغان ها به عنوان دیگری فرهنگی چه نوع رویکردها و چه گونه‎های هویتی را نسبت به ایرانیان اتخاذ می‎کنند؟ نتایج حاصل از این تحقیق آشکار می‎سازد که برادران محمودی در آثار خود نشان می‎دهند، افغان‎ها هر چهار رویکرد را متناسب با میزان ترجمه متون فرهنگی ایرانیان و درنتیجه مقدار تعامل با ایشان و نیز نحوه برخورد ایرانیان، نسبت به خود ایرانی اتخاذ می‎کنند. به‎علاوه این رویکردها به صورت انواع گونه‎های هویتی در سرزمین مقصد شکل می‎گیرند که از خلال رفتار و گفتار شخصیت ها نشان داده می‎شوند. انتخاب این رویکردها بدین صورت است که پناهجویان افغان هرچه جوانتر باشند سازگاری هویتی را بیشتر انتخاب می‎کنند و هرچه مسن‎تر باشند، ثبات هویتی را درنظر می‎گیرند. با استناد به این آثار هویت‎ پذیرنده و بی‎هویتی کمتر در افغان‎ها دیده میشود.

کلیدواژه ها:

گونه‎های هویتی ، خود و دیگری ، نشانه‎شناسی فرهنگی ، برادران محمودی