شناسایی نیازهای آموزشی دانشجویان پزشکی در زمینه ی محیط زیست: حلقه ی مفقوده در برنامه ی درسی

مقاله پژوهشی مقدمه: آموزش محیط زیست برای دانشجویان پزشکی عمومی، می تواند نقش موثری در پیشگیری از بروز آسیب های محیط زیست و حفظ سلامتی جامعه ایفا نماید. هدف این پژوهش، شناسایی نیازهای آموزشی محیط زیست در رشته ی پزشکی بود. روش ها: این پژوهش یک مطالعه ی کیفی با رویکرد استقرایی بود که با ابزار مصاحبه ی نیمه ساختار یافته و بررسی مستندات انجام گرفت. نمونه بصورت هدفمند از بین اساتید مجرب و خبره دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در زمینه ی آموزش محیط زیست انتخاب شد. داده ها با روش تحلیل محتوای قراردادی تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: در نهایت ۵ مقوله ی اصلی و ۷ مقوله ی فرعی حاصل مصاحبه ها شد. مقوله های اصلی مشتمل بر، «مشکلات محیط زیستی جوامع انسانی با تاکید بر جامعه ی استانی»، «مشکلات محیط زیستی حوزه ی پزشکی»، «چرایی آموزش محیط زیست»، «چیستی آموزش محیط زیست» و «چگونگی آموزش محیط زیست» بودند. «مشکلات سه گانه محیط زیستی»، «فقر فرهنگی»، «مدیریت ضعیف»، «فقدان دانش، نگرش و مهارت لازم»، «آموزش توسعه ی پایدار»، «لزوم آموزش محیط زیست»، «ادغام طولی در برنامه ریزی درسی پزشکی عمومی» مقوله های فرعی این مطالعه بدست آمد. نتیجه گیری: برای یک دانشجوی پزشکی چه از نظر یک شهروند و وظایف و تکالیف مربوطه و چه از نظر قبول مسوولیت در جامعه پس از فراغت از تحصیل، آموزش محیط زیست ضرورتی اجتناب ناپذیر می باشد. همچنین مشارکت کنندگان به طراحی تلفیقی آموزش محیط زیست (ادغام طولی) در دروس قابل تلفیق علوم پایه، مقدمات بالین، کارآموزی و کارورزی، تداوم آن در طول دوره ی تحصیلی پزشکی و ارائه ی آن با روش های فعال تاکید نمودند.

کلیدواژه ها:

آموزش پزشکی ، آلودگی محیط زیست ، نیازسنجی ، یادگیری