ارزیابی صحت تریاژ پرستاران در بخش اورژانس بیمارستان شهید باهنر کرمان: یک مطالعه ی مقطعی

مقاله پژوهشی مقدمه: تریاژ، فرایند ارزیابی و طبقه بندی بیماران به منظور بهبود مدیریت و ارائه ی خدمات است. یک سیستم تریاژ خوب باید قادر به شناسایی دقیق بیمارانی باشد که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند. شاخص شدت اضطرار (Emergency severity index) ESI، در حال حاضر پرکاربردترین روش برای تریاژ و یک سیستم تریاژ معتبر است. هدف از این مطالعه، بررسی توانایی پرستاران بخش اورژانس در تریاژ صحیح بیماران با استفاده از ESI بود. روش ها: مطالعه ی مقطعی حاضر، بر روی ۲۷۲ بیمار مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان شهید باهنر کرمان در تیرماه ۱۴۰۱ می باشد. تریاژ بیماران که توسط پرستاران اورژانس انجام شده بود با تریاژ تعیین شده توسط پزشکان مقایسه شد. ضریب کاپا بین دو گروه (پرستاران و پزشکان) برای تعیین توافق، مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: تریاژ برای ۷۲/۱ درصد از ۲۷۲ بیمار به درستی شناسایی شد، در حالی که ۱۳/۶ درصد تریاژ سبک و ۱۴/۳ درصد تریاژ سنگین شده بودند. اولویت تنها برای ۵۶/۶ درصد بیماران دقیق بود و به ۷/۱ درصد از بیماران، اولویت کمتری اختصاص داده شده بود. سطح توافق بین دو گروه، که با ضریب کاپا اندازه گیری شد برابر با ۵/۶۰ درصد بود. نتیجه گیری: در این مطالعه توافق تریاژ به دست آمده در حد متوسط بود. با این حال فرایند تریاژ بیشتر از اینکه خطرناک باشد، ناکارآمد بود. برنامه های آموزشی طولانی مدت برای افزایش دقت تریاژ توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

پرستار ، پزشک ، تریاژ ، دقت ، فوریت