طراحی الگوی پیدایش مدیران تصادفی در سازمان ها

هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی پیدایش مدیران تصادفی در سازمان ها بود. این مطالعه از نظر هدف توسعه ای و ماهیتا اکتشافی است که به روش کیفی و با رویکرد نظریه داده ­بنیاد انجام شده است. جامعه آماری پژوهش سازمان­ های دولتی شهر اصفهان بوده که ۱۴ نفر از مدیران این سازمان­ ها به روش هدفمند و رعایت قاعده اشباع نظری به عنوان اعضای نمونه انتخاب و داده­های موردنیاز در پژوهش نیز با استفاده از مصاحبه ­های نیمه ساختاریافته گردآوری شده است. پس از تحلیل مصاحبه­ ها، ۸۲ مفهوم مورد شناسایی قرار گرفته که در قالب ۶ مقوله عوامل علی، پدیده محوری، عوامل زمینه ­ای، عوامل مداخله ­گر، راهبردها و پیامدها دسته­ بندی شده است. نتایج حاکی است پیدایش مدیران تصادفی تحت تاثیر عوامل علی مانند عدم وجود شاخص­ های شفاف و مشخص عملکردی در ارتقا و انتصاب، جایگزینی روابط به جای ضوابط، حاکمیت تفکر الیگارشی در سازمان، ضعف یا فقدان نظام جانشین­ پروری در سازمان، ضعف سیستم ارزیابی عملکرد و مانند آن بوده و عوامل زمینه ­ای فردی و سازمانی و نیز عوامل مداخله­ گر نیز پیدایش این پدیده در سازمان­ ها را تحت تاثیر قرار می­ دهند. راهبردهای پیشگیری از پیدایش مدیران تصادفی نیز در سه سطح فردی، گروهی و سازمانی مورد شناسایی قرار گرفته است. نتایج همچنین حاکی است پیدایش مدیران تصادفی پیامدهای منفی متنوعی در سطوح فردی، گروهی، سازمانی و فراسازمانی به دنبال خواهد داشت. یافته­ های پژوهش حاضر می ­تواند بینش مناسبی در ارتباط با چگونگی پیدایش پدیده مدیران تصادفی ایجاد کرده و زمینه جلوگیری از آن را برای برنامه ریزان و سیاست­ گذاران نظام اداری فراهم آورد

کلیدواژه ها:

سازمان های دولتی ، مدیران تصادفی ، مدیریت ، نظریه داده بنیاد