بهینه سازی عملکرد لرزه ای گروه شمع در خاکهای بهسازی شده موضعی

سیستم پی شمع معمولا برای روسازه های سنگین در زمین های نرم استفاده می شود. وقوع زمین لرزههای بزرگ در گذشته باعث خرابی های متعدد در این سیستم شده است . یک روش اقتصادی و موثر برای بهبود عملکرد لرزه ای پی های شمعی موجود، روش بهسازی موضعی زمین است . دغدغه اصلی این روش چگونگی تعیین ابعاد و موقعیت بهسازی نسبت به موقعیت شمع های موجود است که هدف این پژوهش بهینه کردن آن می باشد. در این مقاله ، تحلیل های لرزه ای بر روی مدل اجزا محدود انجام شده و الگوهای قرارگیری مختلفی به صورت پارامتریک برای تعیین موقعیت و ابعاد بهینه بهسازی موضعی مورد بررسی قرار گرفته است . نتایج تحقیق نشان دادند که بهسازی موضعی منجر به کاهش نیروهای داخلی شمع اعم از نیروی برشی و محوری شده است و لذا بر اساس نتایج فوق یک الگوی بهینه ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

تحلیل لرزه ای ، بهسازی موضعی ، گروه شمع ، عملکرد لرزه ای