بررسی فراوانی اختلال شخصیت جامعه ستیز در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان رشت

جامعه ستیزی، منعکس کننده ی شکلی بیمارگونه ای از شخصیت است که افراد را در معرض خطر ارتکاب خشونتمزمن و شدید در طول عمر خود قرار می دهد. لذا هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی میزان فراوانی اختلال شخصیتجامعه ستیز در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۳ - ۱۴۰۲ بود. جامعه آماری اینپژوهش را کلیه دانش آموزان مدارس دوره دوم متوسطه شهرستان رشت تشکیل میدهد. در این پژوهش توصیفی، ۳۷۷دانش آموز از پایه های دهم و یازدهم به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با استفاده از پرسشنامه خودگزارشی جامعهستیزی لوینسون، مورد ارزیابی قرار گرفتند. جهت تحلیل دادههای پژوهش از فراوانی، درصد و آزمون خی دو استفاده شد.نتایج نشان داد شیوع جامعه ستیزی در نمونه مورد بررسی، ۵۲ / ۱۳ درصد و در پسران و دختران به ترتیب ۳۰ / ۱۷ و۱۰ / ۱۰ درصد است. همچنین نشان داده شد که شیوع این اختلال با جنسیت، ترتیب تولد و تعداد خواهر و برادر، در ارتباطاست؛ بدین صورت که جنسیت پسر، ترتیب تولد بالاتر و نیز تعداد بیشتر اعضای خانواده، با فراوانی بالاتر اختلال مورد بررسیمرتبط اند (ρ<۰/۰۵) . میان فراوانی جامعه ستیزی با ادراک اجتماعی اقتصادی آن ها و سطح تحصیلات پدر و مادررابطه ای بدست نیامد (ρ>۰/۰۵) . با توجه به یافتههای این مطالعه، اهمیت شناخت و پیشگیری از اختلال شخصیتجامعه ستیز در دانش آموزان، بیشتر از پیش مشخص شده است. بر این اساس، پیشنهاد میشود که بحث در مورد اختلالشخصیت جامعه ستیز به عنوان یک مسئله روانشناختی جدی و پراهمیت مطرح شود و برنامه های آموزشی و روان درمانیمناسب برای دانش آموزان، خانواده ها و مدارس طراحی گردد.

کلیدواژه ها:

اختلال شخصیت جامعه ستیز ، فراوانی