نقش خودکارآمدی، حمایت اجتماعی ادراک شده و تاب آوری در سلامت روانی دانشجویان ساکن خوابگاههای دانشجویی

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش خودکارآمدی، حمایت اجتماعی ادراک شده و تاب آوری در سلامت روانی دانشجویان ساکن خوابگاههای دانشجویی بود. طرح پژوهش حاضر توصیفی / همبستگی و جامعه آماری پژوهش دانشجویان دانشگاه تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳ بودند، که از این تعداد ۳۸۲ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاسهای سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ)، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر (GSE-۱۷)، پرسشنامه تاب آوری کانر و پرسشنامه استاندارد حمایت اجتماعی ادراکشده (MSPSS) بود. تحلیل دادهها به روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار spss۲۳ انجام شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد خودکارآمدی، حمایت اجتماعی ادراکشده و تاب آوری با سلامت روانی دانشجویان رابطه مثبت و معنی داری دارند (۰۱/۰ .(P< همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای خودکارآمدی (۲۳/۰)، تاب آوری (۲۳/۰) و حمایت اجتماعی ادراکشده (۱۴/۰) سلامت روانی دانشجویان را پیش بینی می کنند و مطابق با ضریب تعیین (۲۰/۰=۲(R به طورکلی ۲۰ درصد از واریانس سلامت روانی دانشجویان را تبیین می کنند. در نتیجه متخصصان سلامت روان باتوجه به یافته های مطالعه حاضر می توانند جهت برنامه ریزی برای پیشگیری و طراحی درمانهای مناسب برای سلامت روانی دانشجویان استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، تاب آوری ، حمایت اجتماعی ادراک شده ، دانشجویان