بررسی اثرات تمرینات استقامتی و مصرف خوراکی عصاره زالزالک بر برخی فاکتورهای استرس اکسیداتیو در کبدرتهای نر مدل آلزایمری شده

پژوهشها اثرات زالزالک و تمرینات استقامتی بر سطوح فاکتورهای آنتی اکسیدانی بدن را نشان داده اند بنابراین این پژوهش به بررسی و مقایسه اثرات زالزالک و تمرینات استقامتی بر روی سطوح فاکتورهای Nlrp۳ و Gpx را می پردازد. به همین منظور ۳۵ سر موش صحرایی (رت) را انتخاب و پس از القای الزایمر توسط تری متیل تین کلراید (TMT) به صورت تصادفی به ۵ گروه شامل گروه مصرف زالزالک گروه تمرینات استقامتی گروه ترکیبی گروه فقط آلزایمری و گروه کنترل سالم تقسیم شدند. مصرف زالزالک به صورت پودر سرشاخه های گیاه زالزالک با نسبت ۶٫۲۵ درصد مخلوط با غذای استاندارد موش ها بود و تجویز تمرینات استقامتی به صورت شنا به مدت ۵ روز در هفته و روزی ۲ بار و با مدت زمان ۱۵ الی ۶۰ دقیقه برای جلسات تمرینی بود دریافت زالزالک با تمرینات استقامتی در گروه های تجربی گروه زالزالک، استقامتی، ترکیبی) به مدت ۱۲ هفته مصرف ادامه پیدا کرد و سپس بعد از ۲۴ ساعت از آخرین دریافت مکمل زالزالک یا تمرینات استقامتی موش ها کشته شدند و نمونه های بافت کبد آنها برای اندازه گیری سطوح Nlrp۳ و Gpx جدا و فریز شدند. در نهایت داده های به دست آمده توسط آزمون تحلیل واریانس یک راهه (انوا) با آزمون پس تعقیبی توکی در نرم افزار SPSS آنالیز شدند. (۲۰۰۵) نتایج حاکی از آن است که زالزالک و تمرینات استقامتی بر روی میزان سطوح Nlrp۳ تاثیر معنی داری داشته است (۰٫۰۵>P) اما زالزالک باعث کاهش سطح Nirp۳ شده است در حالی که تمرینات استقامتی باعث افزایش سطوح Nirp۳ شده است؛ در خصوص سطوح Gpx نیز هم زالزالک و هم تمرینات استقامتی باعث افزایش سطوح Gpx شده است اما این افزایش تنها در اثر زالزالک معنی دار بوده است و برای تمرینات استقامتی معنی دار نبوده است. در پایان و با توجه به نتایج این پژوهش میتوان این گونه نتیجه گیری نمود که احتمالا زالزالک در بهبود سطوح فاکتورهای اینترس اکسیداتیو بدن موثر باشد؛ هر چند که تائید این نتایج نیازمند تحقیقات و پژوهش های بیشتری است.