تحلیل موانع بازدارنده مدیریت اثر بخش مدیران سازمانهای ورزشی

هدف از تحقیق حاضر تحلیل موانع بازدارنده مدیریت اثر بخش مدیران سازمانهای ورزشی بود. روش انجام پژوهش آمیخته (کیفی- کمی) بود. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی شامل استادان دانشگاه مدیران وزارت ورزش کمیته ملی المپیک و فدراسیونهای ورزشی بودند که ۳۰ نفر به عنوان نمونه به صورت هدفمند و به شیوه در دسترس انتخاب شدند. در بخش کمی نیز جامعه آماری شامل مدیران وزارت ورزش و کمیته ملی المبیک مدیران کل ورزش و جوانان استانها مدیران فدراسیونهای ورزشی روسای هیاتهای ورزشی استانها و مدیران ادارات ورزش و جوانان شهرستانها (تعداد) = (۲۰۷۹) بودند که بر اساس فرمول کوکران ۳۱۴ نفر انتخاب شدند. در بخش کیفی از مصاحبه و در بخش کمی از پرسشنامه محقق ساخت برای گردآوری دادهها استفاده شد. روایی پرسشنامه با نظر ۸ نفر از استادان مدیریت ورزشی تایید شد. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰۸۱α= به دست آمد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی به کمک نرمافزار اس پی اس اس نسخه ۲۰ و پی ال اس تجزیه و تحلیل شد. بر اساس نتایج پنج مانع مدیریت اثر بخش مدیران ورزش شناسایی شد که عبارت بودند از موانع مهارتی (۰۹۲۱) موانع حمایتی (۰٫۸۷۴) موانع رفتار سازمانی (۰۱۸۲۲) موانع علمی (۰٫۷۳۶) و موانع فردی شخصیتی (۶۷۵ (۰) با توجه به یافته های تحقیق مدیران سازمانهای ورزشی میتوانند با تلاش در جهت رفع موانع در ونفردی و نیز بر طرف کردن موانع برونفردی میزان اثر بخشی مدیریت خود را افزایش دهند.