تجزیه و تحلیل روشهای نوین آموزش هم راستا با سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

کیفیت آموزش با استفاده از روشهای پیشرفته تدریس شتابان در حال افزایش است . انسانها در طول تاریخ به این باور رسیده اند که تدریس ، گذرگاه خردمندانه ی یادگیری است و به این علت همواره کوشیده اند تا با ابداع روشهای پیشرفته تر تدریس ، یادگیری را برای خود و نسل های آینده تسهیل بخشند. حال در عصر نوین که ساختار جوامع بر پایه تکنولوژی بنا نهاده شده است ، آموزگاران نیز با تکیه بر تکنولوژی به دستاوردهایی در راستای توسعه روشهای نوین آموزش دست یافته اند. از این رو در این پژوهش به تجزیه و تحلیل روشهای نوظهور آموزش پرداخته شده و مزایا و معایب این روشها مورد بررسی قرار گرفته است . جهت انجام این پژوهش از روش تجزیه و تحلیل اسناد علمی استفاده شده است که در آن شفافسازی هایی در مورد روشهای نوین تدریس مانند یادگیری مشارکتی ، یادگیری مبتنی بر پروژه، بازی نمایی ، یادگیری فاصله دار، کلاس درس معکوس، یادگیری لمسی (حرکتی )، یادگیری دیداری و یادگیری ترکیبی صورت گرفته است . هر کدام از این روشها جنبه های خوب و بدی دارند که در این تحقیق با توجه به اهمیت راهکارهای رسیدن به اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پروش، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند. نتیجه تحقیقات صورت گرفته این است که روشهای مدرن آموزش، یادگیری محور یا دانش آموز محور هستند در حالی که بنیاد روشهای سنتی آموزش، موضوع محور و معلم محور بوده است . دستاورد نهایی این مطالعه فراهم آوردن یک دانش کارآمد برای معلمان جهت انتخاب روش آموزش مدرن و مناسب است که منجر به تسهیل در یادگیری دانش آموزان می گردد.

کلیدواژه ها:

روشهای نوین یاددهی ، سند تحول بنیادین آموزش و پرورش ، دانش آموز محور ، یادگیری محور