بررسی جایگاه زن در اشعار نزار قبانی و ملک الشعرای بهار

زن و نقش آن در اجتماعیکی از موضوعات اساسی شعر معاصر عربی و فارسی است . نزار قبانی و ملک الشعرای بهار از جمله شاعرانی هستند که توجه خاصی به مسئله زنان داشته اند و مضامین مروبوط به زن با زیباترین و عمیق ترین معانی در شعرشان جلوه می کند و بازگو کننده شرایط جامعه شان می باشد. این پژوهش در راستای ادبیات تطبیقی و با روش توصیفی - تحلیلی به بررسی جایگاه زن در اشعار این دو شاعر در شش مقوله ی: " زن - مادر - همسر - آزادی زن - علم آموزی زن و تعدد زوجات " می پردازد. و تلاش شده است تا ضمن تحلیل اشعار قبانی و بهار که به موضوع زن مربوط است ، دیدگاه این دو شاعر در مورد زن و جایگاه اجتماعی او مورد بررسی قرار گرفته و نظرات آن دو در این خصوص مقایسه شود.از مهمترینیافته های این پژوهش آن است که نگرش شاعران به سیمای زن در شعر دوره مشروطه در ایران و عصر نهضت در سوریه تغییر کرده و برای اولین بار مضامین شعر این دوره به مسائل حقوقی و اجتماعی زن می پردازد. و زن از معشوقه بودن مطلق خارج می شود و عقلانیت و انسانیت او مورد توجه قرار می گیرد. همچنین دو شاعر، دیدگاه های مشترکی در مورد زن و حقوق او از جمله آزادی زن، آموزش و تعلیم ، فعالیت او در جامعه و عدم تعدد زوجات داشته اند که با شروع عصر نهضت و بیداری به عنوان دو شاعر اصلاح گر جامعه بدان پرداخته اند.

کلیدواژه ها:

نزار قبانی ، ملک الشعرای بهار ، زن ، ادبیات تطبیقی ، مشروطیت .