سطح فعالیت بدنی در کارکنان بخش بهداشت و درمان: مرور نظامند

سابقه و هدف: فعالیت بدنی یک نیاز کلیدی برای حفظ سلامتی است. عدم تحرک بدنی با همه گیری جهانی چاقی و بار فزاینده بیماری های غیرواگیر در کشورهای در حال توسعه مرتبط است. هدف از این مرور نظامند بررسی سطح فعالیت بدنی شغلی کارکنان بخش بهداشت و درمان و نوع فعالیت بدنی آنها در طول شیفت کاری می باشد.روش کار: مطالعه به روش مرور نظام مند انجام شد که با جستجوی کلیدواژه های Physical activity, Physical practice, Exercise, Healthcare employees, Healthcare workers, Healthcare Professionals, Healthcare occupational, Level در پایگاه های اطلاعاتی بین المللی Web of Science ، Scopus ،PubMed ، Mbase و Library Cochrane و همچنین، پایگاه های فارسی زبان همچون بانک اطلاعات نشریات کشور، پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، پژوهشگاه علوم و فن آوری اطلاعات ایران مقالات جمع آوری گردید. تعداد ۲۸ مقاله براساس معیارهای ورود جهت استخراج داده ها ارزیابی و تحلیل شد.یافته ها: در مقالات مورد بررسی، سطح فعالیت بدنی در میان کارکنان بخش درمان توسط ابزارهای سنجش ذهنی و عینی تعیین گردیده است. در ۶۶ درصد از مقالات مورد بررسی جامعه مورد بررسی پرستاران بودند. بطورکلی کارکنان بخش درمان ۸۰ تا ۱۵۰ دقیقه از شیفت های کاری را صرف فعالیت هایی با شدت پایین نموده اند.نتیجه گیری: درک میزان و نوع فعالیت بدنی در کارکنان بخش درمان می تواند بر رفاه و ایمنی در محیط کار و رضایت بیماران از خدماتی که دریافت می کنند، تاثیر بگذارد. هرچند در مقالات مورد بررسی انجام فعالیت های شغلی با شدت متوسط در میان کارکنان بخش درمان نیز گزارش شده است، ولی شدت، مدت و توالی این فعالیت ها برای ایجاد اثرات درمانی کافی نمی باشد.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، فعالیت شغلی ، کارکنان بخش درمان ، پرستار