نقش نگرش دینی بر شکل و سطوح تعاملات اجتماعی (مطالعه تجربی زنان شهرستان هویزه)

تعاملات اجتماعی امری پیچیده و متاثر از نگرش ها و باورهای دینی می باشد. هدف از مطالعه حاضر شناسایی رابطه بین نگرش دینی با تعاملات اجتماعی زنان شهرستان هویزه است . این مطالعه توصیفی تحلیلی و با تکنیک پیمایشی انجام و جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه زنان بالای ۱۸ سال ساکن شهرستان هویزه بود که تعداد ۳۸۰ نفر بعنوان حجم نمونه با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب برآورد گردید. در این تحقیق از روش اسنادی و میدانی و از ابزار پرسشنامه استاندارد برای سنجش متغیرهای نگرش دینی و تعاملات اجتماعی استفادهجشد که روایی صوری و پایایی آن در سطح آلفای کرونباخ بالای ۷۰/۰ مورد تایید قرار گرفت . نتایج نشان داد که نگرش دینی با ابعاد انسجام اجتماعی ، ارتباطات بین فردی و اعتماد اجتماعی زنان رابطه معنی داری داشته و همچنین بین باور دینی ، عواطف دینی ، رفتار دینی و وانمود اجتماعی با تعاملات اجتماعی زنان رابطه معنی داری وجود دارد. علاوه بر آن، معناداری رابطه بین پایگاه اقتصادی -اجتماعی و میزان تحصیلات زنان با تعاملات اجتماعی زنان نیز تایید شده است . نتایج نشان می دهد، عواطف دینی با بتای ۰۸۲/۰ بیشترین تاثیر را بر تعاملات اجتماعی زنان داشته و باور دینی با بتای ۰۴۹/۰ از کمترین شدت تاثیرگذاری برخوردار است . نگرش های دینی به عنوان عوامل جهت دهنده و بستر ساز تمایلات رفتاری و کنشی ، نقش مهمی در تعریض ، تحکیم و بسط تعاملات اجتماعی دارد و به هر میزان که تعاملات اجتماعی از حجم و تراکم بیشتری بر خوردار باشد، مراودات و مناسبات اجتماعی منجر به انسجام اجتماعی شده و در چنین فضای اجتماعی ، محتوای تعاملات ملازم با سازگاری و همنوایی و بهزیستی زندگی جمعی می شود.

کلیدواژه ها:

دینداری ، نگرش دینی ، تعاملات اجتماعی ، زنان ، هویزه.