تاثیر اختلالات شخصیتی، روانی مجرمان بر ارتکاب جرائم کیفری

انسان موجودی است که ذاتا مستعد ارتکاب جرم است. شخصیت روانی فرد تحت تاثیر عوامل وراثت، محیطی وخانواده ای است که در آن رشد می یابد. اهمیت عوامل شخصیتی و روانی نیز در کشاندن یک فرد به سوی بزهکاریانکار ناپذیر است. توجیه بزهکاری و ناسازگاری افراد بر اساس عوامل روانی، تشبیه بزهکار و نابهنجار به افراد دیوانه یادارای اختلال روانی نیز عمری به قدمت تاریخ بشریت دارد. امروزه بر همه کس مسلم است که اختلالات روانی وبیماری های عصبی ، در حالات روحی، اخلاقی، واکنش افراد در زندگی اجتماعی نقش مهمی ایفاء می نماید. هدف ازاین پژوهش نزدیک تر کردن دیدگاه حقوق کیفری و علم پزشکی به نقش اختلالات شخصیتی و روانی بر ارتکابجرائم می باشد تا با تعیین دقیق محدوده اختلالات شخصیتی و روانی بتواند از مجازات این گونه بیماران جلوگیرینماید .برای نیل به این هدف از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی استفاده شده است، بدین شکل که با مراجعه به منابعمکتوب در مورد اختلالات شخصیتی-روانی با منابع موجود در حقوق کیفری به تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوریشده از آنها با روش منطقی و استدلال عقلی پرداخته شد. نتیجه اینکه هیچ انسانی ذاتا بزهکار به دنیا نیامده است و پساز تولد با فطرت پاک؛ تحت تاثیر شرایط نامناسب محیطی و تربیتی به سوی ارتکاب اعمال ناصواب و نادرست هدایتمی شود که نداشتن سلامت روانی و اختلال شخصیت نقش به سزایی در ارتکاب بزه دارد. البته احتیاط های لازم راباید در مورد کسانی که تحت نظر و مراقبت های روانپزشک و مشاوره می باشند انجام داد و نباید تحت هیچ شرایطیآن ها را تنها به حال خود رها نمود چرا که ممکن است باعث ورود خسارات اعم از مالی،جانی و... به خود و دیگرانگردند. که جز تحمیل هزینه گزاف برای جامعه و افراد چیز دیگری به ارمغان ندارد.

کلیدواژه ها:

شخصیت جنایی ، اختلالات روانی ، روانشناسی جنایی ، جرائم کیفری