بررسی تفاوت های جنسیتی در دسترسی به سیستم های حمل و نقل عمومی، تحلیلی مرتبط با شرایط آب و هوایی (نمونه موردی: کلان شهر تبریز)

طرح مسئله: تعامل بین جنسیت، آب و هوا و دسترسی به حمل و نقل عمومی موضوع پیچیده ای است که اغلب در مطالعات برنامه ریزی شهری و حمل و نقل نادیده گرفته می شود. در حالی که گام های قابل توجهی در بهبود زیرساخت های حمل و نقل عمومی و دسترسی برداشته شده است، اما نابرابری هایی وجود دارد، به ویژه زمانی که شرایط آب و هوایی چالش برانگیز می شود. هدف پژوهش: در این راستا، مطالعه اخیر به بررسی نیازهای خاص حمل و نقل عمومی با تمرکز بر چگونگی تاثیر شرایط مختلف آب و هوایی بر دسترسی به خدمات حمل و نقل عمومی در کلان شهر تبریز پرداخته است. روش پژوهش: این مطالعه با استفاده از گروه های بحث و پرسش نامه های آنلاین/کاغذی، چگونگی تلاقی سن و تجربیات شخصی با جنسیت را با استفاده از برنامه SPSS و آزمون Mann-Whitney U و t-test بررسی می کند تا بر تاثیر شرایط مختلف آب و هوایی سفر برای مردان و زنان بپردازد. نتایج پژوهش: یافته های تحقیق نشان می دهد که استفاده زنان از حمل ونقل عمومی به طور قابل توجهی تحت تاثیر عواملی مانند پویایی جنسیت، ملاحظات ایمنی و محدودیت های مالی است. این عوامل درمجموع بر توانایی زنان برای دسترسی و استفاده از سیستم های حمل ونقل عمومی تاثیر می گذارد. تازه های تحقیق: درنهایت، این مطالعه به گفتمان جاری در مورد برابری و دسترسی در به سیستم های حمل ونقل در شرایط مختلف آب و هوایی سفر برای مردان و زنان کمک می کند و از راه حل هایی دفاع می کند که موانع جنسیتی برای استفاده از حمل ونقل عمومی را از بین می برد و تحرک فراگیر را در شهرها ترویج می کند.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل عمومی ، نابرابری جنسیتی ، دسترسی ، شرایط آب و هوایی ، کلان شهر تبریز.