بررسی امکان تحدید صید ترال در قوانین مرتبط با محیط زیست با تاکید بر اصل پنجاهم قانون اساسی ایران

حق بر محیط زیست سالم منعکس کننده ارزش های متعالی و پایه ای همانند حق به حیات، حق به سلامتی، حق بر زندگی سالم با کیفیت استاندارد و متعلق به نسل های مختلف بشر در حال و آینده می باشد. چندی است صید ترال در خلیج فارس انجام است که به اعتقاد کارشناسان، حق بر محیط زیست سالم و ارزش های متعالی آن را مخدوش می نماید. در روش صید ترال، از تور ماهیگیری بزرگی به شکل قیف استفاده می شود که به پشت شناور بسته شده و در اعماق مختلف آبزیان را با ضریب پوشش ۹۰% صید می کند و به زیست بوم دریایی آسیب جدی وارد می کند. حفظ محیط زیست، با حمایت از حفاظت و بهبود و بهسازی محیط زیست و پیش گیری و ممانعت از هر نوع آلودگی و اقدام مخربی که موجب بر هم خوردن تعادل و تناسب محیط زیست می گردد، انجام می شود. حفظ گونه های مختلف جانوری، از جمله آبزیان از مصادیق حفاظت محیط زیست است. در این پژوهش به روش توصیفی و کتابخانه ای بر آن هستیم تا با تدقیق در قوانین و مقررات به این پرسش پاسخ دهیم که آیا در نظام حقوقی ایران می توان برای این گونه صیادی محدودیت یا ممنوعیتی ایجاد کرد؟ برای برخورد با آسیب صید ترال به محیط زیست و منابع طبیعی به کدامین قوانین و مقررات می توان استناد نمود؟ به این منظور ابتدا قانون اساسی، قوانین عادی و مقررات بررسی و سپس سیاست های کلی نظام جمهوری اسلامی ایران، سند چشم انداز افق۱۴۰۴ ، قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست بیان می شود. در آخر نیز کنوانسیون های منطقه ای و بین المللی و اسناد بین المللی مورد مطالعه قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، صید ترال ، قانون اساسی ، محیط زیست ، ممنوعیت