سابقه و هدف: کاندیدیازیس دهانی از شایع ترین عفونت های سطحی و جلدی مخاطی می باشد که مخاط دهان را درگیر می کند. این بیماری توسط گونه های مختلف از جمله
کاندیدا آلبیکنس در دهان ایجاد می شود. امروزه درمان با دارو های ضد قارچ گروه پلی ان و آزول، سلول های بیمار را تحت تاثیر قرار می دهند. وجود محدودیت هایی در درمان بیماری های قارچی مانند کمبود و گرانی داروهای ضدقارچی، عوارض جانبی آن ها و نیز گسترش مقاومت های دارویی آزول در میان گونه های کاندیدا به عنوان یک مشکل مهم می باشد. با توجه به مشکل درمان های حاضر، توجه پژوهشگران به داروهای ضد قارچی جدید به ویژه ترکیبات هتروسیکلیک جلب شده است. از ترکیبات هتروسیکلیک به طور وسیع در صنایع داروسازی استفاده می شود. مشتقات تیازولیدینون، مقاومت قارچی و باکتریایی که توسط تعداد زیادی از آنتی بیوتیک و داروها ایجاد می شود را تضعیف نموده و همچنین اکسیندول ها فعالیت دارویی و بیولوژیکی قابل توجهی از خود نشان می دهند. با توجه به نکات ذکر شده در بالا و در نظر گرفتن خصوصیات بیولوژیکی قابل توجه تیازولیدینون ها و اکسیندول، استفاده از آن ها برای تولید داروی ضد قارچی جدید مورد توجه محققان و پژوهشگران است. لذا این تحقیق به منظور بررسی اثر بخشی ترکیب سنتزی ایندول هیدرازونو تیازولیدینون بر روی ایزوله های قارچی کاندیدای جدا شده از عفونت دهانی انجام می شود.
مواد و روش ها: حساسیت دارویی ۱۰۰ ایزوله بالینی کاندیدا شامل ۵۳ ایزوله کاندیدا آلبیکنس، ۲۲ ایزوله کاندیدا تروپیکالیس، ۱۷ ایزوله
کاندیدا پاراپسیلوزیس و ۸ ایزوله
کاندیدا گلابراتا نسبت به مشتقات ۴a و ۴b ایندول هیدرازنو تیازولیدینون و داروی
نیستاتین به روش میکرودایلوشن براث و براساس دستورالعمل CLSI-M۲۷S۴ برای تعیین حساسیت دارویی و مخمرها و برای شناسایی گونه ها براساس روش فنوتیپی کروم آگار و ژنتیکی PCR-RFLP استفاده گردید. دامنه رقت دارویی ترکیبات و داروهای ضدقارچی به ترتیب ۱۶-۰/۰۱۶ میکروگرم/میلی لیتر بوده است. غلظتی از ترکیبات که حداقل ۵۰ درصد مهار رشد نسبت به گروه کنترل مثبت را داشتند، به عنوان MIC (حداقل غلظت مهاری رشد) در نظرگرفته شد. آنالیز آماری با نرم افزار ۲۰ SPSS انجام و سطح معنی داری به صورت ۰/۰۵>P در نظرگرفته شد.
یافته ها: نتایج نشان داد بین MIC مشتقات ۴a و ۴b ایندول هیدرازنوتیازولیدینون و داروی
نیستاتین علیه گونه های کاندیدا آلبیکنس، کاندیدا تروپیکالیس و
کاندیدا پاراپسیلوزیس اختلاف معناداری وجود داشت و بین میانگین MIC های مشتقات با یکدیگر نیز اختلاف معنی داری مشاهده گردید؛ اما بین MIC این مشتقات با داروی
نیستاتین علیه
کاندیدا گلابراتا اختلاف معناداری وجود نداشت.
استنتاج: تاثیرگذاری
مشتقات ایندول هیدرازونوتیازولیدینون در مقایسه با داروی
نیستاتین برای ایزوله های کاندیدا آلبیکنسس، کاندیدا تروپیکالیس و
کاندیدا پاراپسیلوزیس کم تر بود، در حالی که تاثیرگذاری آن ها بر روی گونه های
کاندیدا گلابراتا نسبت به
نیستاتین در یک محدوده بود. با بررسی اثرات سایتوتوکسیسیتی و عوارض جانبی این مشتقات و هم چنین انجام بررسی های بیش تر برروی آن ها می توان در آینده از این ترکیبات برای ساخت و سنتز داروهای ضدقارچی جدید و آلترناتیوهای درمانی بهره برد.