بازشناسی انسان در سیستم های نظارت ویدئویی با بهره گیری از اطلاعات زاویه ای

نظارت ویدئویی هوشمند از کاربردهای اصلی در بینایی ماشین می باشد. بازشناسی انسان به عنوان بخشی از این سیستم ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به طوری که صحت عملکرد در این بخش منجر به کارآمدی انواع الگوریتم های نظارتی می گردد. فرآیند بازشناسی در منظر ناظر انسانی به صورت آگاهانه و برپایه اطلاعات و دانش پیشین از ویژگی های سه بعدی پیکره انسان انجام می شود. یکی از این ویژگی ها اطلاعات زاویه قرارگیری شخص نسبت به دوربین است. به عبارتی ناظر انسانی در مرحله تطبیق با بهره گیری از اطلاعات زاویه، تخمینی از ظاهر شخص در زوایای مختلف خواهد داشت. در این پژوهش نیز فرآیند مذکور مدل سازی می گردد. بدین ترتیب در این پژوهش، راهکاری کاملا آگاهانه برای رفع تاثیرات مخرب تغییرات زاویه ای شخص در فرآیند بازشناسی، ارائه شده است. برای این منظور بخش هایی از پوشش بالاتنه فرد که تحت زوایای مختلف می توانند آشکار یا نهان شوند، استخراج گردیده و در مرحله تطبیق، وزن دهی یا نمونه افزایی می شوند. به منظور ارزیابی و مقایسه، روش پیشنهادی بر روی دو الگوریتم از کارآمدترین الگوریتم های بازشناسی مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج آزمایش های انجام شده بر روی مجموعه داده های ViPer، بهبود را در نرخ تشخیص بازشناسی نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

بازشناسی انسان ، اطلاعات زاویه ای ، نظارت ویدئویی ، ویژگی های سه بعدی