مدلسازی هجوم آب شور و تعیین حد اینترفاز در آبخوان کویری دشت سرایان

پیشروی آب شور در سفره­های آب شیرین، تنها به جزایر و سواحل اقیانوس­ها محدود نمی­شود، بلکه امکان دارد آبخوان­ها، از طریق پیشروی آب شور کویرها، باتلاق­ها و چاله­های آب شور غیر قابل استفاده شوند. در این مطالعه وضعیت بهره­برداری از دشت سرایان در اثر پیشروی آب شور از کویر از نظر کمی و کیفی با ارائه سناریوهای مدیریتی مورد بررسی، شبیه­سازی و پیش­بینی قرار گرفته است. بدین منظور برای شبیه­سازی وضعیت کمی آبخوان از مدل MODFLOW استفاده شد. سپس با استفاده از بسته MT۳DMS مدل کیفی تهاجم آب شور و با استفاده از مدل SEAWAT شبیه­سازی تهاجم جبهه­های آب شور شبیه­سازی و پیش­بینی گردید. نتایج نشان داد که بیشترین تهاجم آب شور به میزان ۷۵۰ متر در طول آبخوان در منطقه جنوب شرقی آبخوان سرایان اتفاق می­افتد و غلظت نمک در چاه­های بهره­برداری به میزان متوسط ۱۶۰ میلی­گرم در لیتر افزایش خواهد داشت. نتایج سناریوهای بهره­برداری نشان داد که با کاهش پمپاژ چاه­های بهره­برداری به میزان ۵ درصد، باعث کاهش تهاجم جبهه­های آب شور به میزان ۷۰۰ متر، کاهش روند پیشروی آب شور در آبخوان دشت به میزان ۱۲۰۰ متر و افزایش غلظت نمک به میزان ۴۶۴ میلی­گرم در لیتر خواهد شد که در مقایسه با فرض ادامه روند کنونی، ۱۰ درصد کمتر است. از سوی دیگر، با کاهش برداشت از چاه­های بهره برداری به میزان ۱۵ درصد، مقدار افت سطح آب آبخوان کاهش یافته و از متوسط غلظت نمک نیز به میزان ۸۲ میلی­گرم در لیتر کاسته می شود.

کلیدواژه ها:

آبخوان ، سناریوی مدیریتی ، غلظت نمک ، مدل SEAWAT ، هیدروژئولوژی