تلقیح هیدروکسید پتاسیم بر پوست چوبی گردو بعنوان پایه کاتالیست برای سنتز بیودیزل از روغن های گیاهی؛ بهینه سازی شرایط تلقیح

با افزایش علاقه برای کاهش استفاده از سوخت های پایه نفتی اغلب کشورها تشویق به استفاده از بیوسوختهایی مثل بیودیزل یک سوخت بر پایهی روغن گیاهی است که میتواند جایگزینی مناسب برای سوخت های دیزلی باشد. از آنجایی که انواع بازهای قوی مانند هیدروکسیدهای سدیم و پتاسیم و ... در محیط واکنش مذکور محلول می باشند، بازیافت آنها در انتهای واکنش بسیار دشوار و هزینه بر است. لذا برای اینکه بتوان آنرا به راحتی از محیط واکنش جدا نموده و دوباره مورد استفاده قرار داد می بایست این مواد بر پایه مناسبی که دارای سطح ویژه قابل توجهی می باشد تثبیت شوند. پوست گردو بعنوان یک فرآورده بدون استفاده که دارای بافت متخلخل نیز می باشد ، یک گزینه خوب برای این منظور به شمار می رود. در این تحقیق از روغن سرخ کردنی به عنوان خوراک فرآیند ترانس استریفیکاسیون استفاده شد . در این مطالعه از پوست چوبی گردو به عنوان یک پایه ارزان قیمت کاتالیست و دوست دار محیط زیست برای تولید بیودیزل استفاده شده است. در اینجا با استفاده از طراحی آزمایشات با نرم افزار آماری Minitab سه پارامتر دما، غلظت محلول و تعداد تکرار در بارگذاری به عنوان عوامل اثر گذار بر تلقیح کاتالیست مورد بررسی قرار گرفت. پس از انجام آزمایشات تلقیح کاتالیست مدلی جهت تخمین درصد تبدیل بیودیزل به صورت تابع درجه دومی از دما ، غلظت و تعداد تکرار بارگذاری ارائه شد. پس از تحلیل نتایج شرایط بهینه به شرح زیر بدست آمد : دما: ۷۹/۹۹ درجه سانتی گراد,غلظت: ۳/۵ نرمال, تکرار بارگذاری: ۳بار . در این شرایط میزان تبدیل ۹۹/۷۸% به دست آمد. کاتالیست حاصل در عمل تا ۴ مرحله قادر به تولید بیودیزل با درصدهای به ترتیب ۹۹/۷۸% -۶۵/۷۳%-۳۵/۵۷%-۱۲/۸۹ % بود.

کلیدواژه ها:

بیودیزل ، ترانس استریفیکاسیون ، کاتالیست های ناهمگن ، پوست گردو ، شرایط تلقیح