تعامل میکروپلاستیک - میکروارگانیسم در اکوسیستم دریایی

زباله های پلاستیکی از بزرگترین چالش های زیست محیطی جهان امروزی به شمار می رود به طوریکه میکروپلاستیک ها به عنوان آلاینده های نوظهور طی چند دهه اخیر مورد توجه محققان قرار گرفته اند. آلودگی توسط میکروپلاستیک ها در اکوسیستم های آبی در مقیاس بی سابقه ای در حال انباشته شدن است و به عنوان سطح جدیدی برای تشکیل بیوفیلم و تبادل ژن ظاهر می شود. مطالعات اخیر اثرات منفی میکروپلاستیک ها را برمحیط زیست جانوری نشان داده است. تاثیر میکروپلاستیک ها بر جانداران دریایی از طریق بلعیدن مستقیم قطعات پلاستیکی است که منجر به آسیب های داخلی در جانداران می شود. همچنین این آلاینده ها بر پراکنش بعضی از گونه های جانداران دریایی که از سطح این مواد به عنوان مکان هایی برای تخم گذاری استفاده می کنند، دارای اثرات سوئی هستند. بنابراین، وجود میکروپلاستیک ها در آبزیان دریایی برای مصرف انسان و مصرف زیاد غذاهای دریایی (ماهی و صدف) در برخی کشورها باعث نگرانی در مورد اثرات بالقوه میکروپلاستیک ها بر سلامت انسان می شود. با این حال، بسیاری از محققان، مهم ترین اثر میکروپلاستیک ها در محیط های دریایی را جذب آلاینده های شیمیایی بر روی آن ها برشمرده اند. به طوریکه میکروپلاستیک ها علاوه بر انتقال این آلاینده ها، پایداری محیطی این مواد را نیز افزایش می دهند. میکروپلاستیک ها یک بستر مناسب و گسترده برای تجمع میکروبی در اکوسیستم های آبی ایجاد می کنند. تشکیل کمپلکس های میکروپلاستیک- میکروارگانیسم، مانند بیوفیلم ها، تخریب ماده آلی و انتقال افقی ژن را به بالاترین میزان می رساند. در این زمینه، میکروپلاستیک بر ساختار و عملکرد جوامع میکروبی تاثیر می گذارد که به نوبه خود تاثیرات فیزیکی و شیمیایی میکروپلاستیک را نشان می دهد و چالش هایی را برای میکروبیولوژی، اکولوژی و اکوتوکسیکولوژی ایجاد می کند. پراکندگی میکروپلاستیک با میکروارگانیسم های مرتبط و عناصر ژنتیکی، از جمله ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی، جزایر بیماری زایی، و مسیرهای متابولیک متنوع است. تغییرات عملکردی در میکروبیوم های آبزی می تواند متابولیسم کربن و شبکه های غذایی را تغییر دهد و پیامدهای ناشناخته ای بر موجودات و میکروبیوم های انسانی و در نتیجه سلامتی انسان داشته باشد. گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی از طریق میکروپلاستیک ها همچنین می تواند عواقب عمیقی برای تکامل باکتری های آبزی داشته باشد و خطر نادیده گرفته شده ای برای سلامت انسان ایجاد کند. مطالعات نشان می دهد که انتقال افقی ژن در این زیستگاه می تواند به طور مشخص بر اکولوژی جوامع میکروبی آبزی در مقیاس جهانی تاثیر بگذارد. بنابراین تحقیقات جامع تری در مورد میکروپلاستیک ها و نانوپلاستیک ها و اثراتشان می بایست در زنجیره غذایی انجام شود در این مقاله با هدف مروری بر مطالعات محققان مختلف این آلاینده معرفی و به برخی از اثرات آن در محیط های دریایی اشاره خواهد شد.

کلیدواژه ها:

Microplastics ، Aquatic Ecosystems ، Biofilm ، Horizontal Gene Transfer ، میکروپلاستیک ها ، اکوسیستم های آبی ، بیوفیلم ، انتقال افقی ژن