چگونه توانستم مشکل گوشه گیری و انزواطلبی اجتماعی دانش آموزم را بهبود بخشم؟

پژوهش حاضر با هدف رفع انزواطلبی و گوشه گیری یکی از دانش آموزان دخترکلاس ششم دبستان شهید مجید دوکوهکی به نام آتنا صورت گرفته است، طرح پژوهش توصیفی و از نوع اقدام پژوهی است. به منظور جمع آوری اطلاعات از روشهای مشاهده، یادداشت برداری، مصاحبه استفاده شده است. به منظور بهبود وضعیت دانش آموز و رفع مسئله ی ایجاد شده، اولویت تکیه بر ایجاد بستر حمایتی توسط والدین و معلم و تقویت مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموز و تفویض مسئولیت و تقویت و پاداش جهت افزایش انگیزه و اعتماد به نفس وی بود که منجر به کاهش چشمگیر میزان گوشه گیری و انزواطلبی دانش آموز شد به طوری که شواهد حاکی از افزایش قابل توجه مشارکت دانش آموز در فعالیت های کلاسی و بهبود روابط اجتماعی وی در کلاس با سایر دانش آموزان شد. در واقع با درک عمیق تری از عوامل موثر بر گوشه گیری و به کارگیری راهکارهای مناسب، می توان به بهبود وضعیت این نوجوانان کمک کرد. در سطح خانوادگی، ایجاد محیطی حمایتگر و صمیمی نقش بسزایی در کاهش گوشه گیری دارد.در سطح فردی، تقویت عزت نفس و آموزش مهارت های اجتماعی و در سطح اجتماعی و مدرسه، ایجاد محیط های آموزشی شمول گرا و حامی می تواند به کاهش گوشه گیری کمک کند

کلیدواژه ها:

مشکل گوشه گیری ، انزواطلبی اجتماعی ، دانش آموزان ، مدرسه ، والدین