بررسی ضمایر بی آوای فاعلی در زبان فارسی درچارچوب برنامه کمینه گرا

در این مﻘاله خصوصیات ضمیر انتزاعی PRO و ضمیر محذوف فاعلی pro در زبان فارسی و شرایط نحوی ساختهایی که این ضمایر در آنها بهکار میروند و همچنین نﻘش کاربردی خاص آن بررسی میشود. مفهوم pro به عنوان فاعل پنهان در زبان فارسی در جملات بینشان به کار میرود و گروه اسمی یا ضمیر فاعلی آشکار در این زبان تنها در جملات تاکیدی ظاهر میشود. ضمیر انتزاعی فاعلی PRO نیز در ساختهای ناخودایستا در جایگاه فاعل قرار میگیرد. در این مﻘاله همچنین ویژگیهای ساختهای ناخودایستا مورد بررسی قرار میگیرد.  در این مقاله همچنین ویژگی های ساخت های ناخودایستا مورد بررسی قرار می گیرد و بر اساس آن عدم وجود PRO در زبان فارسی بحث میشود. از آنجایی که  چارچوب نظری این مﻘاله برنامه کمینهگرا است تلاش میشود تا در چارچوب این نظریه مﻘولههای ضمیر فاعلی محذوف pro و ضمیر انتزاعیPRO شرح داده شوند.

کلیدواژه ها:

ضمیر محذوف فاعلی(pro) ، ضمیر انتزاعی فاعلی(PRO) ، ساخت های غیر شخصی ، ساخت های کنترلی