ارجاع در دستور پریشی

دستور پریشی از جمله اختلالات زبانی (در بخش نحو زبان) است که مورد توجه عصب شناسان زبان و آسیب شناسان زبان- گفتار قرار گرفته است. بسیاری از محققان بیش از آن که دستور پریشی را اختلال زبانی بدانند، آن را اختلالی روانشناختی و یا حرکتی میدانند. در این مقاله سعی بر آن است تا دستور پریشی از دیدگاه زبانشناختی معرفی گردد و اختلالاتی که این بیماران در درک ساختهای گوناگون به ویژه در ساخت عبارات مرجع دار (به طور خاص ضمایر انعکاسی) و ضمایر شخصی، نشان می دهند بررسی و توصیف شوند.

کلیدواژه ها:

ارجاع ، دستور پریشی ، اختلالات زبانی ، عبارات مرجعدار ، ساختهای غیر پایه