بررسی الزام همسویی معماری سبز و معماری پایدار

رشد فزاینده جمعیت جهان به همراه افزایش دخل و تصرف انسان در محیط پیرامون خود ، آثار اساسی و اغلب فاجعه آمیزی بر زیستگاه های کره زمین داشته است که مصرف بی رویه انرژی ، تخریب جنگل ها ، آلودگی های زیست محیطی و انقراض گونه های گیاهی و جانوری برخی از پیامدهای آن محسوب می شوند. این امر سبب شده توسعه پایدار و مفاهیم مرتبط با آن به عنوان یکی از دغدغه های اصلی در جوامع امروزی محسوب شوند. و از سوی دیگر در حوزه شهرسازی و زندگی مدرنیته به ویژه در علم معماری ، توجه به مخاطرات زیست محیطی و تاثیرات ویرانگر آن بر سلامت و حیات انسان ، تاکید برحفظ سلامت فردی و پیوند عمیق با محیط پیرامون و رضایت خاطر انسان از زندگی در محیط هایی که امنیت ، آسایش و سلامت او را تامین نماید الزاما بحث معماری پایدار و معماری سبز نقش مهمی را ایفا می نماید در معماری پایدار ، بنا به عنوان بخشی از پیکره ی محیط مجاور و طبیعت پیرامونش نه تنها سبب هدر رفتن انرژی نمی شود ، انواع آلودگی های محیطی را ایجاد نمی نماید و بر سلامت انسان تاثیر منفی نمی گذارد بلکه با صرفه جویی و مصرف بهینه ی انرژی ، برخورداری از مصالح همساز با اقلیم و قرار گرفتن در چرخه ی زیست بوم ، در جهت تحقق اهداف توسعه ی پایدار حرکت می کند. با توجه به بحران انرژی در جهان و رشد سریع شهرنشینی به نظر می رسد که باید راهکارهای مناسبی جهت کنترل و کاهش تاثیرات منفی ساخت و ساز بر طبیعت ارائه شود. هدف از نگارش این مقاله شناخت روش هایی برای دستیابی به معماری پایدار با استفاده از نقش غیر قابل انکار معماری سبز و همسویی آن با همدیگر است. برای بدست آوردن نتایج مطلوب ، از شیوه های مطالعاتی ، تحقیق کتابخانه ای اعم از کتاب ، رساله ، مقالات و سایت ها استفاده شده است. در پایان می توان نتیجه گرفت که ساختمان پایدار علاوه بر ، برآوردن نیازهای جسمی انسان ها، نیازهای روحی آن ها را نیز مرتفع می سازد و در واقع نظام هایی هستند که توسعه پایدار را در سطح جامعه براساس سلامت بشر ، بهره وری و رفاه ، بیان می کنند. امید است که بتوان از این طریق قدمی کوچک در مسیر هدایت ساخت ابنیه در طبیعت سبز برداشت و معماری سبز و پایدار را در کنار طبیعت سبز به ارمغان آورد.

کلیدواژه ها:

معماری ، معماری سبز ، معماری پایدار ، توسعه پایدار.