اهمیت انتخاب گونه های بومی درتوسعه فضای سبز محیط های خشک و نیمه خشک شهری

یک راهکار مهم که جایگاه ویژه ای در محوطه سازی فضای سبز شهری دارد، استفاده از گیاهان بومی است . گیاهان بومی بدلیل سازگاری بالا با شرایط اقلیمی منطقه و هزینه های پایین حفظ و نگهداری، گزینه های مطلوب در ایجاد یک فضای سبز پایدار هستند. در بکارگیری گیاهان بومی در منظر شهری، ضمن استفاده از طراحی کاشت مناسب و رعایت اصول طراحی منظر به منظور ایجاد فضای سبز زیبا و مورد پسند شهروندان بسیار مهم است .کاشت و نگهداری گیاهان در فضای سبز شهری بسیار پرهزینه است . در اغلب شهرهای بزرگ مناطق خشک ، کمبود آب عامل اصلی محدود کننده توسعه فضای سبز است . در مقیاس بزرگ استفاده از گیاهانی که هم سازگار باشند و هم ارزان در احداث فضای سبز شهری بسیار مهم ومقرون به صرفه است با توجه به تغییرات اقلیمی رخ داده در سراسر جهان ونمود بیشتر آن در مناطق خشک ونیمه خشک اگر گیاهان این مناطق به درستی انتخاب نشوند، به دردسر بزرگی تبدیل خواهند شد. زیرا گونه های گیاهی غیر بومی ، با توجیه علمی و عملی ، بسیار زودتر از نمونه های بومی از بین می روند و توانایی مقابله در مقابل آفات وبیماری های وتاب آوری نسبت به شرایط آب و هوایی ( سرما حداقل وگرمای حداکثر یخبندان ،باد و... ) منطقه جدید منتقل شده را ندارند. گیاهان بومی بخشی از تاریخ طبیعی یک منطقه هستند که در طی هزاران سال در کنار سایر عناصر طبیعی در یک فضا رشد کرده و با شرایط آب و هوایی آن منطقه سازگار شده اند .

کلیدواژه ها:

فضای سبز ، گونه های بومی ، اقلیم