ایجاد پارکهای خودگردان در مناطق خشک و کویری- به عنوان طرحی جدید
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 305
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
GREENSPACE01_037
تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1403
چکیده مقاله:
پارکهای خودگردان یک مجموعه آموزشی برای آموزش تجربی ، یادگیری مادامالعمر، و خودآموزی در طراحی کاشت گیاهان چند ساله می باشد. پارکهای خودگردان یک کتاب آموزنده زنده است که مجموعه ای از گیاهان دارویی یک یا چند ساله در طراحی پارک استفاده خواهد شد هدف از ایجاد چنین پارکهایی این است که با توجه به ارزش گیاهان دارویی در اقتصاد کشور به عنوان پارک در آمدزا در اختیار فارغ التحصیلان رشته های مهندسی فضای سبز یا سایر رشته های مرتبط قرار گیرد بدیهی است ایجاد چنین بستری علاوه بر ایجاد اشتغال برای یک کار تیمی ، می تواند به عنوان یک مرکز آموزشی در سطوح آکادمیک و نیز یک مرکز عمومی برای افراد علاقمند به گیاهان دارویی باشد . و علاوه بر این ، آگاهی از مزایای طراحی کاشت خلاقانه فضای سبز را افزایش دهد.تلاش های زیادی برای ایجاد فضاهای سبز در سراسر کشور از جمله جنگل کاری و محوطه سازی شهری با گونه هایی با نیاز آبیاری مادام العمرانجام شده است ، که نیازهای آبی زیاد برای سرسبز نگه داشتن فضای سبز موجود، همراه با کمبود آب و شوری، باعث ایجاد چالش های زیست محیطی و اکولوژیکی بزرگی شده است .که ایده پارک های خود گردان به عنوان یک راهکار در زمینه ترویج و اشاعه فرهنگ استفاده از گیاهان دارویی و معطر بومی به دلیل پتانسیل مقاوم به شوری و خشکی ، به منظور ایجاد فواید چند منظوره منجمله ،توسعه مناظر سبز پایدار، کاهش مصرف آب برای محوطه سازی، افزایش تاب آوری جوامع در شرایط شور و کمبود آب ، حفظ تنوع زیستی گیاهی کشور و ایجاد سود دهی اقتصادی از این پارک ها ،خواهد شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کاظم کمالی
دانشیارگروه مدیریت مناطق خشک و بیابانی،دانشکده منابع طبیعی و کویر شناسی،دانشگاه یزد
کمال ایمانیان
دانشجوی دکتری گروه مدیریت مناطق خشک و بیابانی،دانشکده منابع طبیعی و کویر شناسی، دانشگاه یزد