تاثیر نام گذاری معابر بر رضایت ساکنین در بافت فرسوده (خیابان سرخس، محله جلالیه مشهد)

هدف اولیه ی نامگذاری خیابان ها عبارت است از یک عمل اداری طرح ریزی شده برای آسان سازی شناسایی و متمایزسازی خیابان ها و نیز میسر کردن جهت گیری جغرافیایی در درون شهرهاست. در واقع نامگذاری و بازنامگذاری معابر شهری، موضوعی فراتر از فقط یک نام است و دربرگیرنده ی وجوه مختلفی از حیات اجتماعی و سیاسی کشورهاست. در همین راستا، تغییر اسامی منطقه نیازمند مطالعات اجتماعی است و باید از افرادی که در منطقه ذی نفع هستند نظرسنجی شود. همچنین انتخاب اسامی پیشنهادی به تنهایی نیازمند مطالعات و پژوهش است و باید مبتنی بر مطالعه محله و محیط و احساس مردم به آن محله صورت بگیرد. هدف این مقاله سنجش رضایت مردم از تغییر نام معابر، و همچنین نظرسنجی در خصوص اسامی پیشنهادی آنها برای معابر می باشد که باعث افزایش کیفیت زندگی آنان می باشد . نمونه پژوهش، شهر مشهد، در محله جلالیه خیابان شهدای فاطمیون می باشد. این خیابان در بافت فرسوده شهر مشهد مقدس و در جوار حریم مطهر رضوی می باشد. اکثر محلات و گذرهای قدیمی در بافت تاریخی شهر حتی امروزه واجد نام های تاریخی و رایج آن روزگار است. این خیابان در گذشته به نام خیابان سرخس بوده و در سه سال اخیر به این نام تغییر کرده است. در تدوین ادبیات و چارچوب نظری، از اسناد و متون داخلی و خارجی به روش تحقیق توصیفی_تحلیلی برای استخراج و دسته بندی مشخصه ها استفاده شد. در این مقاله به دو روش کیفی و کمی رضایتمندی ساکنین سنجیده شده و اطلاعات گردآوری شده مورد تحلیل قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

معابر ، رضایت مردم ، بافت فرسوده ، نام گذاری ، هویت مکانی