استفاده از تنوع زیستی موجود در بین گونه های ماشک و خلر برای بهره برداری از پتانسیل دیمزارهای کشور

کوتاهی فرصت رشد گیاهان در مناطق خشک و نیمه خشک ایران به همراه وجود انواع تنش های زنده و غیرزنده در شرایط دیم ، کشت و توسعه بسیاری از گ یاهان بجز گندم و جو را در این مناطق محدود نموده است . کشت متوالی غلات نیز تولید محصول استراتژیک گندم را ناپا یدار ساخته است . عدم رعایت تناوب موجب افزایش آفات و بیماری ها، افزایش مصرف کودهای شیمیایی و نیز دشواری کنترل علف های هرز در غلات مخصوصا گندم م ی شود. با فرض ۸ میلیون هکتار عرصه زراعت دیم کشور و با اختصاص حداکثر ۵۰% از این سطح به کشت غلات، سالانه می توان ۴ میلیون هکتار جهت کشت گیاهان جایگزین در یک تناوب صحیح با استفاده از ارقام مناسب حبوبات، علوفه و دانه های روغنی اختصاص داد که یک ظرفیت بزرگ و استثنایی است . ضرورت افزایش تولید علوفه برای تامین نیاز دامداری ها، اهمیت توسعه گیاهان علوفه ای را دوچندان نموده است . تنوع وسیع در گونه های مختلف ماشک و خلر یک فرصت بزرگ برای بهرهبرداری از پتانسیل بزرگ دیمزارها در کشور است