شناسایی مهمترین موانع و مشکلات گسترش فرهنگ دوچرخه سواری در بینشهروندان شهر اصفهان

مقدمه: در سال های اخیر، دوچرخه نقش مهم و فزاینده ای در سیاست های حمل و نقل با توجه مزایای زیست محیطی و بهداشتی آن به عهده گرفته است. مواد و روش ها: هدف مطالعه حاضر شناسایی مهمترین موانع و مشکلات گسترش فرهنگ دوچرخه سواری در بین شهروندان شهر اصفهان بود. پژوهش حاضر توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه ی شهروندان مناطق پانزدگانه شهر اصفهان می باشد. تعداد ۶۱۲ نفر از بین مناطق ۱۵ گانه شهر اصفهان با استفاده از فرمول کوکران انتخاب و سپس بصورت تصادفی متناسب با حجم به عنوان نمونه ی آماری در این مطالعه انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه ی محقق ساخته شامل ویژگی های جامعه شناختی، رضایت مندی کاربران، رفتار خطرزای دوچرخه سواری و موانع گسترش فرهنگ دوچرخه سواری بود. روایی و پایایی این پرسشنامه با استفاده از روش های رایج و معتبر در تعیین اعتبار و پایایی پرسشنامه مورد ارزیابی قرار گرفت که ضریب آلفا برای آن ۸۴/۰ برآورد گردید. داده های حاصل با استفاده از روش های آمار توصیفی نظیر میانگین و انحراف معیار و آزمون های آمار استنباطی نظیر تی تک نمونه ای، تحلیل واریانس، کروسکال والیس، فریدمن و همبستگی کندال مورد تحلیل آماری قرار گرفت. یافته ها: نتایج این عواملی نظیر عدم وجود زیر ساخت های لازم برای انجام دوچرخه سواری، عدم وجود ایستگاه های دوچرخه سواری در داخل مراکز آموزشی یا دانشگاه های بزرگ، عدم امکان حمل دوچرخه با اتوبوس، قطار شهری و تاکسی در صورت خرابی، عدم آموزش های لازم، تبلیغاتی و فعالیت های فرهنگی و تشویقی در مدارس و دانشگاه ها، وجود تبلیغات منفی در سطح جامعه پیرامون دوچرخه سواری در فضاهای عمومی، مناسب نبودن قیمت دوچرخه و سایر تجهیزات ایمنی مربوطه، امن نبودن محیط جهت دوچرخه سواری، نداشتن تمکن مالی جهت خرید دوچرخه و سایر تجهیزات مربوطه به عنوان مهمترین موانع و مشکلات گسترش فرهنگ دوچرخه سواری در بین شهروندان شهر اصفهان شناخته شدند. بحث: نتایج نشان داد با شناسایی عوامل فرهنگی، علاوه بر افزایش رضایت مندی هر چه بهتر کاربران دوچرخه های اشتراکی، شانس استفاده از دوچرخه در نزد شهروندان به عنوان یک روش حمل و نقل برای انجام امور روزمره را افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

موانع گسترش فرهنگ دوچرخه سواری ، رفتار دوچرخه سواری ، رضایت مندی ، اصفهان