فرآیند پرستاری بر اساس مدل بتی نیومن در مددجوی مبتلا به سرطان کولورکتال: یک مطالعه موردی

مقدمه:  سرطان ها پس از بیماری های قلبی و عروقی شایعترین عامل مرگ و میر در جهان می باشند. استفاده صحیح از مدل ها و نظریه های پرستاری مانند تئوری سیستمی نیومن، گام مهمی در ارتقای استانداردها و کیفیت مراقبت از بیمار است. این مطالعه با هدف ارزیابی اجرای فرآیند پرستاری در یک مددجوی مبتلا به سرطان کولورکتال صورت گرفته است. روش کار: این مطالعه بر روی مددجوی زن ۵۳ ساله مبتلا به سرطان کولورکتال در سال ۱۴۰۲ در بخش آنکولوژی بیمارستان شهید بهشتی همدان بر اساس نظریه سیستمی بتی نیومن صورت پذیرفت، در طول جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه با بیمار و همراهان، تعاملات بین پنج متغیر مددجو (فیزیولوژیکی، روان شناختی، اجتماعی، تکاملی، معنوی) مورد بررسی قرار گرفت و عوامل استرس زا و منابع در حوزه های درون فردی، بین فردی و برون فردی شناسایی شدند. تشخیص های پرستاری بر اساس نظریه بتی نیومن و استرس درک شده توسط مددجو در سه سطح پیشگیری(سطح اول تا سوم) از طریق مطابقت با طبقه بندی انجمن بین المللی تشخیص پرستاری آمریکای شمالی (۲۰۲۳ - ۲۰۲۲) ایجاد شد و سپس مداخلات پرستاری در سه سطح پیشگیری طبقه بندی و اجرا گردید. یافته ها: نتایج حاصل از مطالعه متغیرهای فیزیولوژیکی، روان شناختی، اجتماعی، تکاملی، معنوی و بین فردی و عوامل استرس زای برون فردی، ۱۶ تشخیص بالقوه و بالفعل پرستاری مرتبط با نوع عامل استرس زا  شامل ۹ تشخیص فیزیولوژیک، ۵ تشخیص روان شناختی، ۲ تشخیص فرهنگی-اجتماعی و  ۲تشخیص پرستاری تکاملی بودند که پس از شناسایی، مداخلات مربوط به هر تشخیص شناسایی و اجرا شدند. نتیجه گیری: طراحی و بکارگیری فرآیند پرستاری بر اساس مدل پرستاری بتی نیومن، در بیماران مزمن بخصوص افراد مبتلا به سرطان کولورکتال می تواند منجر به بهبود در درک نیازهای مراقبتی، مراقبت های پرستاری مناسب، کارآمد و مبتنی بر شواهد گردد.

کلیدواژه ها:

Colorectal cancer ، nursing process ، Betty Newman systemic model ، Nursing diagnosis ، سرطان کولورکتال ، فرآیند پرستاری ، مدل سیستمی بتی نیومن ، تشخیص پرستاری