نقدی بر مباحث نظری داستان «مینی مال»/ «داستانک»

داستان «مینی مال» در معنای مدرن آن، در دهه ۱۹۶۰ م. در غرب متولد شد و بیش از دو دهه است که در ایران مورد توجه و استقبال قرار گرفته است. مهم ترین مولفه های این نوع ادبی عبارت است از: به کارگیری عناصر ضروری داستان، حجم بسیار اندک، ایجاز در استفاده از زبان، فشردگی و سکوت، پایان غیرمنتظره و شگفت آور، جذابیت، سادگی زبان و بی پیرایگی. در این مقاله، تعاریفی که برای داستان مینی مال/ داستانک بیان شده، نظرهای متفاوتی که در حجم و تعداد عناصر آن گفته شده و خلط ها و اشتباهاتی که در بررسی ها و تحلیل ها دیده می شود، نقد و بررسی شده است و مهم ترین هدف مقاله، بیان همین تفاوت ها و تناقض ها و روشن تر شدن مرزبندی ها و تبیین مولفه های این ژانر ادبی است تا نشان دهد که در آفرینش آثار خلاق، مشخص کردن مرز و محدوده جایز نیست. مهم ترین یافته تحقیق این است که مینی مال ها/ داستانک­ها دو ویژگی برجسته دارند: حجم فشرده و اندک، سکوت و فراوانی ناگفته ها؛ به این معنی که بسیاری از مینی مال­ها به خاطر حجم کم خود داستانک ­اند و تعدادی از داستانک­ها به علت ویژگی سکوت، مینی مال هستند.

کلیدواژه ها:

داستان مینی مال ، داستانک ، عناصر ، ویژگی ها ، تحلیل نظرها ، مقالات دو دهه اخیر