بررسی اهمیت اخلاق در آموزش و میزان رعایت آن از دیدگاه دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 226
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_DSME-10-3_007
تاریخ نمایه سازی: 15 مهر 1403
چکیده مقاله:
مقدمه آموزش نخستین ماموریت و کارکرد دانشگاه محسوب می شود و اخلاق آموزشی در دانشگاه حافظ امنیت، رفاه و تعالی فردی و گروهی دانشجویان و اعضای هیئت علمی است. از آنجا که پزشکی، حرفه ای حساس و انسانی و بر پایه اخلاق است رعایت اصول اخلاقی در آموزش آن نقش بسزایی در شکل گیری ارزش های حرفه ای و اخلاقی در دانشجویان پزشکی دارد. این مطالعه با هدف تعیین اهمیت اخلاق در آموزش و میزان رعایت آن از دید دانشجویان پزشکی مقطع کارآموزی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام شد.
روش ها در این مطالعه توصیفی مقطعی، ۹۷ دانشجوی پزشکی در مقطع کارآموزی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سال ۱۴۰۱ شرکت کردند. ابزار گردآوری اطلاعات در این مطالعه شامل ۲ پرسش نامه اطلاعات جمعیت شناختی و پرسش نامه استاندارد اخلاق پزشکی انجام بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و آمارهای توصیفی و آزمون های آماری استنباطی صورت گرفت.
یافته ها میانگین میزان اهمیت اخلاق در آموزش از دیدگاه دانشجویان پزشکی مقطع کارآموزی برابر ۲۲/۸۸ درصد و میزان رعایت آن ۵۸/۶۸ درصد است. نتایج آزمون من ویتنی نشان داد بین میزان اهمیت اخلاق و رعایت اخلاق در آموزش پزشکی در مجموع حیطه های سه گانه با سن، جنسیت، محل سکونت، سابقه کار و سابقه شرکت در کارگاه های اخلاق رابطه معناداری وجود ندارد.
نتیجه گیری نتایج این مطالعه نشان داد وجود اخلاق در آموزش پزشکی از دیدگاه دانشجویان پزشکی مقطع کارآموزی اهمیت خیلی زیادی دارد. پیشنهاد می شود علل و عوامل موثر بر این دیدگاه نسبت به رعایت موازین اخلاقی در آموزش شناسایی شود تا به موثر بودن آموزش و تقویت ارزش های اخلاقی در آموزش پزشکی کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدی گلوی
Department of Emergency Medicine, Faculty of Medicine, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran.
محجوبه کیخا
Department of Emergency Medicine, Faculty of Medicine, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran.
پرویز رضا میر لطفی
Department of Islamic Studies, Faculty of Medicine, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran.
مریم ضیایی
Department of Emergency Medicine, Faculty of Medicine, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
