تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی فزاینده و یک دوره بی تمرینی پس از آن بر شاخصهای LVIDS و LVIDD بطن چپ زنان کم تحرک

چکیده مقدمه: فعالیت ورزشی محرکی برای بهبود عوامل خطر بیماری های قلبی و عروقی است لذا از این رو هدف از تحقیق حاضر تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی فزاینده و یک دوره بی تمرینی پس از آن بر شاخص های LVIDS، LVIDD بطن چپ زنان کم تحرک بود. روش تحقیق: در این تحقیق نیمه تجربی ۳۲ نفر از زنان کم تحرک به صورت تصادفی در دو گروه : تمرین مقاومتی ( ۱۶ نفر) و کنترل (۱۶ نفر) جای گرفتند. قطر پایان دیاستولی بطن چپ (LVIDD) و قطر پایان سیستولی بطن چپ (LVIDS)، با دستگاه اکو کاردیوگرافی در سه مرحله قبل از شروع تمرین، پایان ۸ هفته تمرین و پایان ۴ هفته بی تمرینی با استفاده از دستگاه اکو کاردیوگرافی اندازه گیری شدند. پروتکل تمرینی به مدت ۱۲ هفته به مرحله اجرا در آمد و در نهایت داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های آماری Tمستقل، آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر در سطح معنی­داری ۰۵/۰>p با نرم افزار ۲۱ SPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج : میانگین و انحراف معیار متغیر LVIDD در گروه تجربی در مرحله پیش آزمون،پس ازمون و بی تمرینی بترتیب ۳۳/۰±۷۴/۴ ، ۳۲/۰±۸۹/۴ ، ۳۱/۰±۸۱/۴ و در گروه کنترل بترتیب ۴۱/۰±۹۱/۴ ، ۴۰/۰±۹۰/۴ ، ۴۱/۰±۸۸/۴ بود و میانگین و انحراف معیار متغیر LVIDS در گروه تجربی در مرحله پیش آزمون،پس ازمون و بی تمرینی بترتیب ۲۷/۰±۱۴/۳ ، ۳۳/۰±۰۱/۳ ، ۲۸/۰±۰۴/۴و در گروه کنترل بترتیب ۳۱/۰±۹۹/۲ ، ۳۱/۰±۰۲/۳ ، ۳۹/۰±۰۰/۳بود. لذا نتایج نشان داد بین مقادیر LVIDD از پیش آزمون تا پس آزمون و از پس آزمون تا پایان دوره بی تمرینی در گروه­ تجربی تفاوت معنی­داری وجود داشت(۰۵/۰>p) همچنین بین مقادیر LVIDS فقط از پیش آزمون تا پس آزمون به تفکیک گروه­ تجربی و کنترل، تفاوت معنی­داری وجود داشت (۰۵/۰>p). نتیجه گیری: نتایج بدست آمده از تحقیق نشان داد ۸ هفته تمرین مقاومتی بکار گرفته شده باعث تغییرات سودمند در ساختار و عملکرد قلب زنان کم تحرک شده است، در حالیکه ۴ هفته بی تمرینی بر این سازگاری­ها و تغییرات بدست آمده اثرات نامطلوبی داشته است. ار این رو توصیه می گردد افراد تمرینات را به صورت اصولی و منظم پیگیری کنند. کلمات کلیدی: تمرین مقاومتی فزاینده، دوره بی تمرینی، شاخص های ساختاری و عملکردی قلبی، زنان کم تحرک