چارچوب رویکرد همبست آب–انرژی–غذا برای امنیت منابع طبیعی

در مقاله حاضر، چگونگی تکامل همبست آب- انرژی– غذا۴  از شروع تا شناخته­شدن در سیاستگذاری و توسعه آن از سال ۲۰۱۱ بررسی شد. کاربرد چارچوب همبست آب-انرژی-غذا نتایج سودمندی مانند توسعه پایدار و همچنین بهینه سازی تخصیص آب، انرژی و زمین را به دنبال دارد. البته، اگر قرار باشد به­طور گسترده به­کار برده شود با چالش هایی مانند زیادی شمار قانون های حقوقی و بوروکراسی اداری روبه رو می شود. همچنین، موضوع امرار معاش و عدالت اجتماعی از مهمترین کاستی هایی آن است که اغلب در ارزیابی ها منظور نمی شود. البته، اگر از نظر علمی همبست آب-انرژی-غذا به­طور کامل  اجرا شود، می تواند به بهره مند شدن همه جامعه بیانجامد. برای جذابیت آن به ویژه از نظر «اهداف توسعه پایدار» باید آن را برای رسیدن به امنیت منابع برای همه گروه های اجتماعی به­کاربرد. این روش باید حفظ همزمان محیط­زیست و عدالت اجتماعی را به رسمیت بشناسد. همچنین، باید به نظرهای حکمرانی در رابطه با چارچوب همبست آب-انرژی-غذا توجه شود. در پایان مقاله، تاثیر بالقوه واکاوی همبست آب-انرژی-غذا در کمک به دستیابی به هدف های توسعه پایدار بررسی شده ­است و نیز نتایج شش بررسی موردی به­ترتیب در سطح بین المللی و ملی در زمینه های مختلف آب، انرژی و غذا ارایه و واکاوی شده است.

کلیدواژه ها:

امنیت منابع ، توسعه پایدار ، حکمرانی منابع طبیعی ، عدالت اجتماعی