امکان سنجی اجرای آموزش ترکیبی در دوره پسا کرونا در برنامه درسی آموزش عالی از دیدگاه اعضای هیات علمی دانشگاه اراک

هدف از پژوهش حاضر، امکان سنجی اجرای آموزش ترکیبی در دوره پسا کرونا در برنامه درسی آموزش عالی از دیدگاه اعضای هیات علمی دانشگاه اراک و روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع پیمایشی و از لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه مورد بررسی در این پژوهش کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه اراک به تعداد ۲۸۰ نفر؛ که جهت انتخاب نمونه از روش نمونه گیری تصادفی استفاده و در مجموع ۱۴۳ پرسشنامه جمع آوری شد. جهت گردآوری اطلاعات مورد نظر از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد، این پرسشنامه شامل۴ مولفه امکانات تکنولوژیکی، امکانات فرهنگی اجتماعی، امکانات سازمانی و امکانات آموزشی بود. جهت بررسی روایی پرسشنامه از روش محاسبه شاخص cvr استفاده و این مقدار برای کل پرسشنامه ۹۲/۰ به دست آمد. برای بررسی پایایی از روش محاسبه آلفای کرونباخ استفاده و برای همه مولفه های این پرسشنامه ضریب بزرگتر ۷/۰ به دست آمد و پایایی مورد تایید قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تی تک نمونه ای استفاده گردید. یافته های پژوهش حاکی از آن بود که امکانات تکنولوژیکی، امکانات آموزشی و فرهنگی اجتماعی دانشگاه اراک به طور معناداری بالاتر از سطح مطلوب و امکانات سازمانی پایین تر از حد مطلوب بود. براساس نتایج به دست آمده از این پژوهش می توان بیان نمود جهت اجرای روش آموزش ترکیبی در دانشگاه اراک نیاز است که امکانات سازمانی مناسبی فراهم شود تا بتوان این شیوه آموزش را در دانشگاه پیاده سازی نمود.

کلیدواژه ها:

امکان سنجی ، آموزش ترکیبی ، پساکرونا ، برنامه درسی ، آموزش عالی