ارزیابی روش های تامین مالی در شهرداری ها و معرفی روش مناسب

با وجود روش های جایگزین در تامین مالی پروژه های و طرح های شهرداری ها، تامین مالی جمعی با جذب سرمایه خفته سرمایه گذاران کوچک و روش های نوین سرمایه گذاری می تواند فرصت های سرمایه گذاری جدیدی برای وام دهندگان معمولی یعنی مردم ایجاد نماید. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی روش های تامین مالی در شهرداری تهران متناسب نقش سرمایه اجتماعی در این فرایند بود. روش تحقیق پژوهش حاضر، از نوع تحقیقات کمی، پیمایشی، مقطعی، گذشته نگر و کاربردی است. به منظور جمع آوری اطلاعات، از منابع کتابخانه ای و بررسی های تطبیقی بین شهرداری های مختلف جهان در زمینه تامین درآمد و نیز مطالعه میدانی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را مدیران و معاونان ارشد مالی، مشاوران، کارشناسان و صاحب نظران مالی، اساتید صاحب نظر، مدیران درآمد و کارشناسان تشخیص تشکیل دادند و تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تصمیم گیری با معیارهای چندگانه استفاده شد.  عامل مشارکت با وزن نسبی ۰.۴۳۵ بیشترین اهمیت را دارا می باشد که در بین روش های تامین مالی بیشترین اولویت را دارد؛ و عامل سرمایه گذاری با وزن نسبی ۰.۲۸ در اولویت بعدی قرار دارد، عوامل اوراق و قانونی به ترتیب با وزن های ۰.۱۳۸ و ۰.۰۸۸ در رتبه های سوم تا چهارم قرار داشته و درنهایت عامل قرارداد با وزن نسبی ۰.۰۵۹ در اولویت آخر قرار دارد. نرخ ناسازگاری مقایسات زوجی ۰.۰۴ به دست آمده است که چون کمتر از ۱۰ / ۰ است، این مقایسات قابل قبول می باشد.سرمایه اجتماعی ضمن کاهش هزینه ، تعامل بین شهروندان و شهرداری یا نهادهای خدمترسان عمومی را ارتقا می دهد و با استفاده از آن می توان به اهداف توسعه ای به طور هدفمند و کارا دست یافت.

کلیدواژه ها:

Financing methods ، Municipalities ، Collective investment ، Social capital ، روش های تامین مالی ، شهرداری ها ، سرمایه گذاری جمعی ، سرمایه اجتماعی