روش های طبقه بندی و آماری مبتنی بر سنجش از دور برای ارزیابی شوری خاک (مطالعه موردی: اراضی جنوب دریاچه ارومیه)

شوری خاک در جهان، به ویژه در اقلیم خشک و نیمه خشک، به یک چالش جدی تبدیل شده است. شوری منجر به تخریب خاک می شود و بر رشد و بهره وری گیاهان تاثیر می گذارد. پایش و ارزیابی شوری خاک در توسعه و اجرای طرح های احیای خاک های شور ضروری است. اراضی اطراف دریاجه ارومیه نیز در برابر مشکلات شوری خاک آسیب پذیر هستند. تنوع مکانی و زمانی شوری خاک باعث می شود کارایی روش های مختلف در برآورد آن متفاوت باشد. بنابراین هدف اصلی این مطالعه مقایسه روش های شناسایی خاک های شور با استفاده از رویکردهای طبقه بندی و تحلیل های آماری مبتنی بر داده های سنجش ازدور در اراضی جنوب دریاچه ارومیه است. برای دستیابی به این هدف، تعدادی نمونه خاک برداشت و هدایت الکتریکی نمونه ها در آزمایشگاه خاک اندازه گیری شد. از سوی دیگر پس از پیش پردازش های لازم روی داده های ماهواره ای، شاخص های متعددی با روش های مختلف بارزسازی لزجمله نسبت گیری، ادغام و تحلیل مولفه های اصلی تهیه شدند. در روش اماری، با کاربرد ارزش رقومی متناظر نقاط برداشت زمینی در باندها و شاخص های مختلف، مدل شوری خاک با روش رگرسیون گام به گام استخراج و اعتبار سنجی مدل انجام شد. نتایج این بخش نشان داد که مدل، حدود ۳۹ درصد تغییرات شوری خاک سطحی را توجیه کرده است. در روش طبقه بندی، پس از انتخاب نمونه های تعلیمی مناسب، طبقه بندی با پنج کلاسه شوری و الگوریتم های مختلف صورت گرفت و ارزیابی صحت انجام شد. در این روش بیشترین صحت کلی و ضریب کاپا معادل ۸۲% و ۷۸% حاصل شد. مقایسه نتایج دو روش نشان دادکه روش طبقه بندی نظارت شده برای ارزیابی شوری خاک در منطقه مورد مطالعه در راستای مدیریت بهینه اراضی مناسب تر است.

کلیدواژه ها:

آنالیز آماری ، شوری خاک ، داده های ماهواره ای ، دریاچه ارومیه