حساب واحد خزانه؛ ابزار نوین مدیریت نقدینگی دولت: بررسی ساختار و جایگاه در کشورهای منتخب

مدیریت نقدینگی دولت به زبان ساده به معنای داشتن مقدار مناسب پول در زمان و مکان مناسب است، به طوری که دولت قادر باشد تعهداتش را به طور کامل و به روشی مقرون به صرفه ایفا نماید. از ویژگی های اصلی مدیریت نقدینگی مدرن، حساب های بانکی متمرکز دولتی و ایجاد حساب واحد خزانه است. در این راستا حساب واحد خزانه با متمرکز کردن حساب های دولتی دیدی یکپارچه از منابع نقدی دولت را ارائه می دهد. مسئله اصلی پیش روی این مطالعه این است که بهترین مکان برای نگهداری حساب اصلی حساب واحد خزانه کجاست و بهترین ساختار این حساب کدام است؟ در این مقاله با توجه به اهمیت موضوع، تجارب بیش از پنجاه کشور منتخب از منظر ساختار و محل استقرار حساب مزبور مورد بررسی قرار گرفت. شواهد تجربی نشان داد که ساختار حساب واحد خزانه در اکثر کشورها جایی بین مدل های متمرکز و غیرمتمرکز است. یافته ها همچنین حاکی از آن است که محل استقرار حساب اصلی واحد خزانه در اکثر کشورهای مورد بررسی در بانک مرکزی است. در ایران نیز ساختار این حساب از نوع ترکیبی با رویکردی متمایل به متمرکز و محل استقرار آن در بانک مرکزی است.

کلیدواژه ها:

Treasury Single Account ، Government Liquidity Management ، Liquidity ، Treasury ، حساب واحد خزانه ، مدیریت وجوه نقد دولت ، نقدینگی ، خزانه داری