آشنایی با نوآوری های نوین آموزشی در حوزه برنامه درسی از نگاه کشورهای پیشرو در زمینه روش های نوین تدریس

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 333

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JRPE-7-79_005

تاریخ نمایه سازی: 14 مهر 1403

چکیده مقاله:

در مواجهه با تغییرات سریع، پیچیده و غیر قابل پیش بینی در زندگی، نوآوری آموزشی باید یک اولویت مهم و حیاتی باشد، زیرا آموزش همیشه پشتوانه اصلی برای بهبود کیفیت منابع انسانی است. در دنیایی که همواره و به سرعت در حال تغییر و تحول است، ضرورت نوآوری افزایش می یابد لذا نوآوری برای رشد، ادامه دادن به رقابت و تطبیق با نیازهای در حال تغییر کاربران ضروری است. سالهاست که نحوه انتشار و گسترش ایده ها، روش ها و ابزارها و چگونگی پذیرش و عمومیت یافتن یا رد کردن و شکست آن به پدیده ای قابل بررسی تبدیل شده است. نوآوری به معنای ایجاد یا ارائه یک ایده، محصول، فرآیند یا سرویس جدید است که قابلیت بهبود و تغییر را در یک جامعه یا سازمان دارد. نوآوری می تواند در حوزه های مختلف از جمله فناوری، علم، فرهنگ و سازمان رخ دهد و یک فرآیند پویا و مستمر است که نیازمند تفکر خلاقانه، تحقیق و توسعه، همکاری و پذیرش تغییر است. ورود نوآوری های آموزشی به عرصه فعالیت های اجتماعی و گسترش روزافزون آن در سال های اخیر، این پدیده را به عنوان ابزاری بسیار کارآمد و تاثیر گذار در اختیار متخصصان و متولیان تعلیم و تربیت به منظور تغییر و بهبود روش های یاددهی یادگیری و حتی برنامه ریزی درسی قرار داده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر به کارگیری نوآوری های نوین آموزشی در حوزه برنامه درسی از نگاه کشورهای پیشرو در زمینه روش های نوین تدریس انجام گرفته است. نتایج پژوهش حاضر نشان داده که به کارگیری نوآوری در آموزش در تمام کشورها بدون حمایت و همراهی مدیران کلان آموزشی و برنامه ریزی درسی محقق نمی شود. قرار دادن فضای مناسب جهت بروز رشد خلاقیت و نوآوری در بخش های مختلف آموزش از برنامه ریزی درسی گرفته تا ارزشیابی و کلیه مراحل فرآیند یاددهی یادگیری از مهم ترین مسائل پیش روی دست اندرکاران و تصمیم گیران آموزشی کشور است و مسئله مهم دیگر در زمینه به کارگیری نوآوری، تمرکززدایی از آن و سهولت دسترسی به آن در کلیه بخش های کشور و جامعه است که در کشورهای پیشرو سال ها روی آن کار شده و تا حد زیادی عملی شده است. در ایران نیز در سال های اخیر و بخصوص بعد از همه گیری بیماری کرونا سرعت زیادی به این تمرکززدایی بخشیده شده تا دسترسی به آموزش نوآورانه در تمام کشور ممکن باشد.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، نوآوری آموزشی ، برنامه درسی ، روش های نوین تدریس.

نویسندگان

لادن سلیمی

استادیار و عضو هیئت علمی، گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

سیده فاطمه میر موسوی

دانشجوی دکتری، گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

مهدی علیزاده

دانشجوی دکتری، گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران