جایگاه دانش سنتی بوم شناختی در مواجهه با تغییرات اقلیمی

دانش سنتی بوم شناختی به عنوان یک رویکرد زیست شناسی و اکولوژیکی به مطالعه و شناخت ارتباطات و تعاملات بین موجودات زنده و محیط زیست می پردازد. این دانش از دانشها و تجربیات مردمان بومی و جوامع سنتی برای حفظ و بهره برداری از منابع طبیعی استفاده میکند. تغییرات اقلیمی که به علت فعالیتهای انسانی و گازهای گلخانه ای افزایش یافته است، تاثیرات گسترده ای بر زندگی حیوانات گیاهان و انسانها دارد. در این شرایط دانش سستی بوم شناختی که به تجربیات و دانش محلی افراد و جوامع بوم شناختی اشاره دارد میتواند به عنوان یک منبع ارزشمند در مواجهه با تغییرات اقلیم مورد استفاده قرار گیرد. به طور خلاصه دانش سنتی بوم شناختی به عنوان یک رویکرد شناختی و عملی، از تجربیات و دانشهای محلی و فرهنگی برای حفظ تعادل و پایداری اکوسیستم ها استفاده میکند و با محافظت از محیط زیست و منابع طبیعی در مواجهه با تغییرات اقلیمی به جامعه کمک میکند. در این مقاله سعی شده ضمن آشنایی با دانش سنتی بوم شناختی، به بررسی اهمیت و نقش این دانش در مواجهه با تغییرات اقلیمی می پردازد.

کلیدواژه ها:

دانش سنتی تغییرات اقلیمی ، بوم شناختی