دانش سنتی محیط زیست و مدیریت بهره برداری پایدار از سرزمین

امروزه گسترش تکنولوژی و صنعت به همراه عوامل انسانی باعث تخریب محیط زیست شده و برای ادامه بهره برداری پایدار از زمین نیازمند استفاده از رویکردهای جدیدی هستیم در این پژوهش توصیفی- تحلیلی به بررسی نقش دانش سنتی و بومی در مدیریت بهره برداری پایدار از سرزمین و حفاظت از محیط زیست پرداخته شده؛ زیرا دانش روستاییان و عشایر سهم عمده ای در حفاظت از محیط زیست و مدیریت پایدار منابع طبیعی دارد و نهاده ای با ارزش در برنامه ریزی و تصمیم گیری مرتبط با توسعه جوامع روستایی و عشایری است. بررسی ها در برخی روستاهای شهرسان شهر کرد نشان می دهد مردم بومی در زمینه های مختلفی چون بوم شناسی گیاه شناسی خاکشناسی و اقلیم شناسی و غیره دانشهای گسترده ای دارند که حاصل تجارب قرنها و سالیان متمادی است و این دانش میتواند بهبود فرایندهای بهره برداری از سرزمین را تسهیل کند و به مدیریت پایدار از طبیعت کمک کند. یافته های این پژوهش نشان میدهد عشایر و مردم بومی که بر اساس دانش سنتی زندگی می کنند، از طریق بهره برداری صحیح از منابع طبیعی پیاده سازی مدیریت بهینه گیاهان محلی، حمایت از تنوع زیستی حفاظت از منابع آب و حفظ و حمایت از طبیعت در بهره برداری پایدار از آن نقش موثری ایفا می کنند. ارتقاء و ترویج این دانشها می تواند به حفظ منابع طبیعی و حفاظت از محیط زیست کمک کرده و روشهایی برای بهبود زندگی پایدار در دسترس ما قرار دهد.

کلیدواژه ها:

دانش سنتی محیط زیست بهره برداری پایدار ، بومیان و عشایر